19 Şubat – 1 Haziran tarihleri arasında gerçekleşecek olan sergide çocuklar bu üç imparatorluğun eserleriyle tanışıyorlar. Lale, karanfil, sümbül, çintemani olup, oyunlar oynuyor; seramik objeler üzerine çini desenleri yapıyorlar. Kendi el yazması kitaplarını tezhipliyor, minyatürlerle süslüyorlar.  

Çinimasal; Çini sanatının masallarının anlatılması ve oynanması.

Tabaktan Kaçan Desenler ya da Kendi Portrelerimiz; Boş tabakların çiçek bahçesine çevrilmesi ya da portrelerle resimlenmesi.

Çini Pano ya da Çini Yapboz; Çini motiflerle yapbozlar tasarlanması.

Çini Yumurta; Seramik yumurtaların çini desenlerle başka bir şeye dönüştürülmesi.

El Yazması Kitap; El yazması kitapların hazırlanması ve süslenmesi.

Her Şeyden Bir Parça; Çini desenler, tezhip ve minyatürden oluşan bir kolajla eşsiz bir tablo hazırlanması.

Çinili At; Hep birlikte at maskotuna desenler eklenmesi.               

5–6, 7–8, 9 – 11 ile 12 ve 12 yaş üstü gruplar için farklı seviyelerde hazırlanan ve ücretsiz olan programlara en fazla 20 kişi kabul edebiliyorlar. Hemen randevu alın!

Salı ve Çarşamba günlerindeki programlar için:

1. Seans               10.00 – 12.00

2. Seans               13.30 – 15.30

Randevu için Sakıp Sabancı Müzesi’ni arayabilirsiniz. (0212 277 22 00 / Dahili 113)

Perşembe, Cuma, Cumartesi ve Pazar günlerindeki programlar için:

1. Seans               11.00 – 13.00

2. Seans               14.00 – 16.00

Randevu için Söz Danışmanlık’ı 09.00 – 18.00 saatleri arasında arayabilirsiniz. (0216 367 84 37)

Karadeniz adlı gemiyi bilir misiniz? Atatürk’ün, Cumhuriyet’in ilanından 3 yıl sonra önerdiği / düzenlediği, Türkiye’yi tanıtma amaçlı bir gemi.. İçinde dönemin tanınmış sanat ve kültür adamları ile her yöreden bir şey var.. Kütahya Çinileri, halılar, Hacı Bekir lokumları, tıbbi ilaç, ahşap ve deri mamülleri, Bursa ve Hereke kumaşları vs.. Reklamlar var.. İş Bankası şubesi var içinde..

Türkiye’nin halen sıkıntısını çektiği “kendini tanıtma” çabasının sembolü olan seyyar sergi gemisi Karadeniz, 80 yıl sonra Garanti Bankası ile Netherlands Culture Fund’ın sponsorluğunu üstlendiği, Osmanlı Bankası Müzesi’nin katkılarıyla Fatusch Productions tarafından hazırlanan bir belgeselle hayat buldu geçtiğimiz aylarda NTV ekranlarında.. Karaköy’den Leningrad’a uzanan bu 3 aylık yolculuk, Türkiye’nin tanıtımında kuşkusuz büyük rol oynamıştır..

Ulu önder Atatürk’ün o yıllarda düşündüğü bu yaratıcı fikir, şimdilerde hiç değilse su altından çıkan tarihi kalıntıların sergilenmesine yönelik kullanılsa.. “Su altından Su yüzüne”.. Eminönü’ye, Karaköy’e geçerken ya da Avşa’ya, Yalova’ya giderken ülkemizin zenginliğini görsek, keşfetsek.. Avrupa Kültür Başkenti olmanın hakkını versek 3 kala..

Bu arada neden sergi yapılıyor ki gibi bi’şey anlaşılmasın yazdıklarımdan.. Bu çok güzel bir örnek ve önemli bir adım.. Haddime düşmeyen lafları asla söylemem zaten.. Kaldı ki Ömer ULUÇ çok önemli bir sanatçıdır. Benim ki naçizane bir öneri sadece İDO yetkililerine.. Zor olan bir şey de istemedim zaten..

İlgilenenler için,

Ressam Ömer ULUÇ ile ilgili bilgiye buradan,

Karadeniz Gemisi ile ilgili bilgiye ise, buradan, buradan ve ulaşabilirsiniz..

Fotoğraf, http://www.turkatak.gen.tr ‘ den alınmıştır.

Modern resim geleneğinin son sınırları Klasik Dönem’de çizilmiştir. M.Ö. 5. yy.ın en önemli özelliği, duvar resimlerinin, vazo resim sanatını etkisi altına almış olmasıdır. Diğer bir özellik ise, antik kaynakların bu dönem duvar resimleri hakkında bilgi vermiş olmasıdır.

Plinius’un bildirdiğine göre, adı bilinen ilk ressam, Kleonaili Kimon’dur (512–449). Kimon, Resim Sanatı’na hacim kazandırmak için yeni denemeler ve kısaltmalar yapmış, konuları birbirinden ayırmaya öncülük etmiştir.

Klasik Dönem’in araştırmacı, yenilikçi ressamlarının en büyüğü Polygnotos’tur.

Thasoslu Polygnotos

Delphi ve Atina’da çalışmıştır. Stoa Poikile’deki eserlerinden dolayı Atina vatandaşlığı almıştır. M.Ö. 480–440 yılları arasında çalışmış olan Polygnotos, Antik Çağ’ın ilk büyük ressamıdır. Bir çok şehirde binaları büyük duvar resimleri ile süslemiştir. Perikles çağında çağdaşı Atinalı Mikon ile birlikte çalıştıkları bilinir. Babası ve hocası olan Aglaophon ile kardeşi Aristophon ile de çalışmıştır. M.Ö. 465 yılından itibaren verimli çalışmıştır.

Polygnotos ve Mikon hakkında, Pausanias, Plutarkhos, Plinius ve Aristophanes bilgiler verir.

Derinlik ve mekân hissini yaratmak için figürleri farklı yükseltilerde verip, bazı figürlerin ayaklarını göstermeyerek engebeli araziyi vurgulamıştır. Ethosu yani iç karakteri ifade etmiş, insan ruhunu tasvir etmiştir. Figürlerin yüzünde ¾ dönüşü vermiştir.

Plinius onun insanları gerçekte olduğundan daha güzel betimlediğini, hatta figürlerde dişleri bile gösterdiğini bildirmiştir.

Aşırıcı süslemeci bir eğilim gösterir.

Plataia Athena Tapınağı’nda yaptığı duvar resimlerinde Arkaik Dönem’in kalın peplosunu terk ederek giysileri şeffaf vermiş, figürlerde yüzlere gülümseme ile ifade kazandırmış, dışavurumculuğun işareti olan ifadeyi iyi vermiştir.

Delphi Knidoslular Leskhesinde, İlloupersis (Troia’nın yağmalanması) kompozisyonunda inleyen, üzüntülü figürler betimlemiştir.

Polygnotos, ayrıca dönemin vazo sanatçılarını etkilemiştir. Vazolar üzerine resimlerinin bir bölümü aktarılmıştır.

Pausanias, Stoa Poikile’de yaptığı 4 resim hakkında bilgi verir. Burada yer alan dört resimden biri olan Amazonomachi sahnesini, kaynaklar Mikon’un yaptığını bildirir. Bu sahne Amazonlarla Theseus’un mücadelesini anlatır.

Meidias Ressamı

M.Ö. 6. yy.da başlayan ve sürekli bir gelişim çabası gösteren vazo sanatı, M.Ö. 5. yy. sonu- M.Ö. 4. yy. başlarında gerçeklik ve doğallığa ulaşmıştır.

Meidias Ressamı, M.Ö. 420–400 yılları arasında çalışmıştır. Londra’da sergilenen bir hydria üzerinde adı çömlekçi olarak geçtiğinden, Meidias Ressamı olarak adlandırılmıştır. Çömlekçi Meidias adına çalışan sanatçı, son kırmızı figürün canlı ressamı olarak görülmektedir.Meidias Ressamı kompozisyonu tipinde çalışan diğer sanatçılar için de aynı isim kullanılmıştır. Aynı üslupta resimlenmiş olan 4 hydria, 4 lekythos, 2 lekane, 2 pyksis ve 1 oinochoe Meidias Ressamı’na verilmektedir.

Athena Nike Tapınağı Balustrade Kabartmaları, Nereidler Anıtı ve Bassae Apollon Tapınağı kabartmalarında görülen kıvrımları aynen vermiştir.

Daha çok kadın figürlerini betimlemeyi seven Meidias Ressamı, M.Ö. 4. yy.da yozlaşmaya uğrayan ve kendisinden sonra gelen ressamları etkisi altında bırakmıştır. Bunlar içinde Aristophanes, Karlsruhe, Paris ve Atina’nın Düğün Ressamları sayılabilir.

Figürleri, perspektif hariç resim sanatının tüm problemleri çözüldüğünden hareketli ve canlıdır. Nadir olarak büyük figürlü sahneler yapmıştır. Figürlerin gezdiği ve oturduğu yerleri göstermemiştir; figürlerde her türlü duruşu vermiştir. Aşırı süsleyici bir eğilim gösterir. Figürlere yaptığı altın renkli takılarıyla betimlemeye zenginlik katmıştır.

Figürleri yumuşak çizgilerle resmetmiştir. Kompozisyonlarda yeni bir arayış içinde perspektif anlayışına göre figürleri yerleştirmiştir. Genel olarak Hydria, Pyksis ve bodur Lekythos boyamıştır.

Elbiseleri bol kıvrımlı ve elbise altından vücut hatlarını gösterir şekilde yapmıştır. Artık elbise figürün vücut detaylarının gösterilmesinde engel teşkil etmemektedir.

Mitolojik sahneler, Aphrodite-Eros, Dionysos öykülerini betimlemiş, bu öykülerden de daha çok kadınları tercih etmiştir. Kadın figürleri çoğunlukla yıkanan, süslenen ve dans eden şekildedir. Figürlerin elbiselerinde bazı helezonik çizgilerle zengin bezeme özellikleri elde ederek çağın anlayışını yansıtmıştır.

Zaman zaman kullandığı bitki motifleri çeşitli yerlerden çıkmakta olup, bunları sahne içinde sahneyi bölücü veya doldurucu motif olarak yapmıştır.

Bu dönemde Heykel Sanatı’ndaki, figürlerdeki elbisenin ince, ıslak, uçuşur ve şeffafmışçasına alttan vücut hatlarının gösterilmesi geleneğiyle paralellik görülür.

Önemli not: Bu yazı Doç. Dr. Celal ŞİMŞEK ve PAU Arş. Gör. Mehmet Okunak’ın ders notları altyapısıyla aşağıdaki kaynaklar kullanılarak hazırlanmıştır.

Kaynakça

HASPELS, Emilie, Eski Yunan Boyalı Keramiği, çev. Aşkıdil AKARCA, İstanbul, 1946.

http://www.getty.edu , Meidias Painter, 20 Nisan 2007.

http://www.thebritishmuseum.ac.uk , 21 Nisan 2007.

Fotoğraflar: http://www.insecula.com

http://www.perseus.tufts.edu

http://www.provincia.fi.it/

http://www.unige.ch/

http://concise.britannica.com/