Devam eden sergisini gezmek için iyi bir neden olabilir..

Ressam, arkeolog.. Arkeolojinin öncüsü..

Resimlerinde sık sık, Kandiller, Rahleler, Kuran muhafazaları, Kitaplar, Şamdanlar, Halılar, İşlemeli Örtüler, Silahlar, Ayakkabılar, Hat levhaları, Musiki aletleri, Tenteler, Şemsiyeler, Köpekler, Kuşlar, Lahitler (Türbe iç mekanları), Buhurdanlıklar, Buhur Dumanı, Çiçekler ve Vazolar kullanan ressam olup, yapıtlarında kullandığı insan tipleri şunlardır; kendisi, karısı, ailesi, gebze ve ev halkı. Ayrıca bir tablosunda üç tane figürde de kendisini kullanmıştır.

www.istanbularkeoloji.gov.tr

Osman Hamdi Bey Yokuşu Sultanahmet İstanbul Tel: 212 527 27 00 – 520 77 40

Bir tuhaf oldu seçtiklerimiz geçtiklerinde koltuklarına. Bir zamanlar omzumuz varken, şimdi dosyalar sıkıştırıyorlar koltuk altlarına ve üzerinde yüzmek istiyorlar koltuklarıyla, oynamak istiyorlar medeniyetimizin başyapıtlarıyla.

Bir kalp bir taşa nasıl bu kadar yakınlaşır, bir yakınlaşma yıkılmakta olan geçmişimize nasıl bu denli ağır ve adice duygular taşır. Şaşırdıklarının farkında olup aşırdıklarıyla övünen ve “sabrın taş işçilerine” ihanet eden bu kalpsizleri durduramayan kimliğimiz, çok yakında hesap soracak bizden. Ellerimiz ki yine başlarımızın arasındayken.

Bugün ne yazık ki barajlar altında kalsın diye antik kentlerimiz hummalı çalışmalar yapılıyor kapalı kapılar ardında. Ardına kadar kapalı olsa ne fayda, ellerini ceplerine sokamıyorlar, fazlasıyla doldurdular galiba. Barajlar kurulurken öykümüzü yazdığımız hatıralara, garajlar fark ediliyor içi baraj imzası dolu son model arabalarla. Ve sular üstünden geçiyor kapatmak için anılarımızı fotoğraf ve kitap dolusu külliyatlara. İstemiyorlar ayakta kalsın ve dokunalım kendimize birazcık daha. İstemiyorlar apartman dairelerinde oturma samimiyetini yoksa villasız bir araba nasıl anlam katabilir zengin sofrasına..!

Bugün ne yazık ki bir kez daha anlıyorum..!

Türkiye denilen bu kırmızı kuşaklı bakire; o kadar alımlı, o kadar el değmemiş ki, bu zamana kadar yediği içtiği ayrı gitmeyen insanoğlu bunu anladı ve bu oyuncak üzerinde köşe kapmaca oynamaya başladı. Her köşe bir kapmaca için müsaitti; her kapmacanın değeri o köşede ne kadar para izi olduğuyla ilintiliydi. Yaralanmaları göze almayacak körler bestelemeye başladı şarkımızı. Talan ederek binlerce yıldır aynı ürünü veren bahçelerimizi tüm dünyaya göstermeye başladılar farkımızı.

Bugün ne yazık ki bir kez daha ağlıyorum..!

Antik dertlerimiz olarak değişecek antik kentlerimizin adı. Tadı damağımızda kalacak kavuşmuşken ışığına Allianoi’nin. “Hadi bakmaya gidelim” diyemeyeceğiz Helen kokulu ve arkeolog nezaketi dokunmuş kadının saçındaki geçmişimize. Ellerinde oltalar göreceğiz adamların, balıklar yensin diye kırmızı şarabın yanında keyif niyetine. Oysa ölümsüz olacaktı hayat! Eğer dokunmasaydınız meze yaptığınız emeklerimize…

Bugün ne yazık ki bir kez daha yanılıyorum..!

Sadece bulmacalarda kalacağına inanmıyordum “mozaik” kelimesinin. Önümde koskoca Zeugma. Ve arkamda çözmeyi sonralara bıraktığım mozaik bulmaca. Çünkü daha haz veriyor kaybolmak, çözmek için benliğimi tarihin kollarında. Çünkü daha iyi anlıyorum “Ölü İskender”i… Konuşma imkânı olsa, bu topraklara adım atmazdı bir daha. Hem, onu sular altına gömenler teğet geçsin diye bu coğrafyayı, tahsis ederlerdi altına uçağını… Paralarıyla…

Bugün ne yazık ki bir kez daha yalvarıyorum..!

İnsanın, sahibi olduğu bir şeyi çalmasınlar diye yalvarması ne saçma. Nasıl bir açmaz içindeyiz ki kaçınılmaz oluyor yerine bir daha getiremeyeceğimiz Hasankeyf denilen büyük hatırayı gömerek sonsuzluğa. Elimize ne geçiyor elimizdekini bile bile kaybederek ve alışma duygusunu yaratarak O’nsuzluğa. Herkes dayanabilir ki dayanmıştır insanlık tarihinden beri susuzluğa. Ama Hasankeyf dayanamaz bu ihanete asla…

İstiyorum ki,

Allianoi pusular altında kalmasın, bu sular altında kalmasın Hasankeyf keyfe keder zihinlerin isteklerine göre. Usul usul su almasın gemisi Zeugma’nın. En iyisi dönsün tüm kaptanlar evine, nasıl olsa bulurlar üç tarafı denizlerle çevrili ülkemde kendilerine göre bir bahane. Biz bin yıllardır elimizde var olanla yeşerdik, ne şerdik ne de şerefsiz yıkacak kadar kendi ellerimizle mirasımızı. Biz içimizde yaşayıp sızımızı, arızamızı gözyaşlarımızla çözüp hallettik. Biz sulayarak aynı gözyaşlarıyla bu toprakları, kimseler koparmasın diye dört tarafa kök saldık. Kaybetmek istemiyoruz miras davamızı. Ne olur sökmeyin bizi dibimizden, dökmeyin barajlarınızı evlerimizin üzerine.
Bizi öldürmeyin..!

Bugün ne yazık ki bir kez daha utanıyorum..!
Doğru olan yazdıklarımın hiçbir okumada merhem değeri kazanmayacağına…

ÜMİT KEMAL PARLAK

(ÜKP)

1. Fotoğraf; Niko Guido

Niko Guido ile ilgili Parkeoloji’de önceden yer alan yazı.

2. Fotoğraf, Hasankeyf.

3. Fotoğraf, Allianoi simgesi Nymphe heykeli.

4. Fotoğraf, Zeugma’nın ünlü mozaiği, Menad.

Discobolus, ideal güzelliği yansıtmasının yanı sıra sonsuza kadar genç kalan bir atletin denge, uyum ve mükemmel oranlar fikrinin de vücut bulmuş halidir.

Bu heykel, antik Yunan dünyasının ideal güzellik kavramını yansıtır. Heykel yalnızca elindeki diski fırlatmaya hazırlanan bir adamı tasvir etmez; daha çok, kafa, gövde ve uzuvlar bir dizi birbirine zıt kuvvet halinde sıralanmıştır. Heykelin duruşu, denge, uyum, simetri ve oran gibi önemli idealleri simgeler.

Myron, yaklaşık M.Ö. 450-440 tarihlerinde bronzdan yaptığı disk atmaya hazırlanan çıplak atlet heykeli kaybolunca Romalılar hayran oldukları bu heykelin mermer bir kopyasını yaptılar. Heykelin kompozisyonu hangi açıdan bakılırsa bakılsın dar bir düzlemi kaplar. Tasarımı simetri, harmoni, denge ve ritm gibi çağdaş Yunan fikirlerini yansıtır. Kafa, gövde ve uzuvlar bir dizi birbirine zıt kuvvet halinde sıralanmıştır.

Gerilen unsurlar gevşek unsurlarla tezat bir görüntü oluşturur; diski tutan kol arkaya doğru uzanırken, diğer kol önde boşta sallanır; gövde seyirciye dönükken, bacaklar profilden görülür; bacaklardan biri ağırlığı taşırken, diğerine ağırlık binmemiştir; sağ ayağın parmakları yukarı doğru kıvrılırken, diğerinde alta doğru dönmüştür.

Antik dönemin en bilinen simgelerinden “Disk Atan Atlet”  heykeli 1791 yılında, İmparator Hadrian’ın  İtalya, Tivoli’deki villasında bulunmuş ve İngiliz koleksiyoner Charles Townley tarafından satın alınmıştır. Bir süre koleksiyonerin Londra’daki ev-müzesinde sergilenmiş sonrasında The British Museum koleksiyonları arasındaki yerini almıştır.

Bulunduğu zaman kafası eksik olan heykele yine antik fakat gövdeye ait olmayan bir kafa yerleştirilmiştir. Bu kafa, tartışmaya yol açacak şekilde, arkaya değil de öne doğru bakmaktadır. Oysaki orijinalinde heykelin geriye, diski tutan ele dönmüş bir şekilde bakıyor olması kuvvetle muhtemeldir.

Heykel yalnızca elindeki diski fırlatmaya hazırlanan bir adamı  tasvir etmez; daha çok, kafa, gövde ve uzuvlar bir dizi birbirine zıt kuvvet halinde sıralanmıştır. Heykelin duruşu, denge, uyum, simetri ve oran gibi Yunan dünyasında sadece heykeller için değil yaşayan insanlar için de önemli kabul edilen idealleri simgeler.

Bilun ŞEN (parkeoloji.com)

Tofaş, yaklaşık 3-4 yıl süren çalışmalar neticesinde, Uludağ eteklerinde kurulu olan eski ipek fabrikalarından birini restore ederek müzeye dönüştürmüş. Ardından 2002 yılında Tofaş Bursa Anadolu Arabaları Müzesi’ni hayata geçirmiş. Bu müze, M.Ö. 2 bin yılından başlayarak tekerlekten arabaya, arabadan otomobile uzanan otomotiv tarihçesini, çağdaş bir anlayışla günümüze kadar getirmiş.

Tofaş Anadolu Arabaları Müzesi’nin tamamlanmasının ardından, Tofaş’ın önderliğinde aynı sınırlar içinde kalan tarihi Umurbey Hamamı’nın restorasyonunu mimar Naim Arnas üstlenmiş.

Tofaş’ın CEO’su Ali Pandır, yapımı 1430 yılına dayanan 600 yıllık tarihi Umurbey Hamamı’nı sadece Bursa’nın değil, Türkiye’nin de kültürel hayatına katkıda bulunacak bir sanat galerisi haline dönüştürdüklerini söyledi.

Kaynak

Lidyalıların ilk madeni parayı basmalarından bu yana para, çok fazla şekil değiştirmedi. Maden üzerine basılan bu sikkelerde devletin arması, sikkeyi bastıran hükümdarın adı, sikkenin basım tarihi, değeri ve basıldığı şehrin ismi gibi çeşitli veriler bulunur. Sikkelerde, bunların yanısıra, Anadolu uygarlıklarının, kültürlerinden, mitolojilerinden, bulundukları coğrafyadan, yaşadıkları olaylardan hareketle, çoğu kez simgesel değerler atfettikleri çeşitli figürler de göze çarpmaktadır.

Sergiye eşlik eden kapsamlı sergi kitabı, okuru sikkelerin dünyasına yolculuğa çıkarıyor. Kitapta nümismat Oğuz Tekin’in “Antik Sikkeler ve Simgeler” başlıklı yazısının yanı sıra sergide yer alan tüm eserlerin ayrıntılı bilgileri ve fotoğrafları yer alıyor.

Kaynak

15 Temmuz’dan itibaren biletsiz gezilebilecek yerler:

Adana’da Anavarza, Kastabala ören yerleri ile Etnografya ve Misis Mozaik müzeleri,

Adıyaman Müzesi,

Afyon Arkeoloji Müzesi,

Aksaray Müzesi,

Antalya Lymra Örenyeri,

Aydın’da Yörük Ali Efe Evi, Aydın Müzesi ve Alinda Örenyeri,

Balıkesir’de Bandırma Arkeoloji Müzesi,

Bilecik Müzesi, Söğüt Ertuğrul Gazi Müzesi,

Bitlis Ahlat Müzesi,

Bitlis Etnografya Müzesi,

Bolu Müzesi,

Bursa Türk İslam Eserleri Müzesi, Bursa Yenişehir Şemaki Evi,

Çanakkale Alexandra Troia Örenyeri,

Çankırı Müzesi,

Çorum Boğazköy Müzesi,

Düzce Konuralp Müzesi,

Edirne Arkeoloji ve Etnografya Müzesi,

Erzurum Arkeoloji Müzesi,

Eskişehir’de Yazılıkaya örenyeri, Yunus Emre Müzesi ve Pessilus Örenyeri,

Gaziantep Yesemek Açık Hava Müzesi,

Gümüşhane Müzesi,

Hatay Atçana Örenyeri,

Isparta Yalvaç Müzesi, Isparta Müzesi,

İstanbul Adam Mickiewicz Müzesi,

İzmir’de Tire Müzesi, Etnografya Müzesi, Teos Örenyeri, Ödemiş Müzesi, Eritrai ve Claros Örenyerleri,

Kahramanmaraş Müzesi,

Karaman Müzesi,

Kars Müzesi,

Kayseri Etnografya ve Güpgüp Konağı Müzesi, Kayseri Kültepe Örenyeri,

Kırklareli Müzesi,

Kırşehir Müzesi,

Konya Nasrettin Hoca Arkeoloji ve Etnografya Müzesi, Konya’da Ereğli Müzesi, Batı Cephesi Karargâhı, Etnografya Müzesi,

Kütahya Çini Müzesi, Kütahya Kossut Müzesi,

Malatya Arkeoloji ve Etnografya Müzesi, Malatya Aslantepe Örenyeri,

Manisa Sardes Artemis, Manisa Aigai Örenyeri,

Mersin Narlıkuyu, Mersin Müzesi, Tarsus Müzesi, Anamur Müzesi, Silifke Müzesi,

Muğla’da Beçin Kalesi ve Örenyeri, İassos Örenyeri, Milas Müzesi, Balıkpazarı Örenyeri, Lagina Örenyeri, Stratonikeia Örenyeri, Gümüşkesen Anıtı, Damlıboğaz Örenyeri,

Nevşehir Tatlarin Yer Altı Şehri, Ürgüp Müzesi, Nevşehir Müzesi, Hacı Bektaş Arkeoloji ve Etnografya Müzesi,

Rize Müzesi, Sakarya Müzesi,

Tekirdağ Arkeoloji ve Etnografya Müzesi,

Tokat Latifoğlu Konağı Müzesi, Uşak Arkeoloji Müzesi,

Van Çavuştepe Kalesi, Van Müzesi,

Yozgat Arkeoloji Müzesi,

Zonguldak Karadeniz Ereğli Müzesi.

Kaynak

Çocukların sabırsızlıkla beklediği yaz etkinliği Sakıp Sabancı Müzesi’nde Ağustos ayında başlıyor! Küçük Müzeciler, büyük sergiler hazırlamaya bu yaz da devam ediyor. Ağustos Böcekleri sadece saz çalmıyor, karıncalar kadar çok çalışıyor!

Ağustos Böcekleri Müzikle Yaratıyor!

Çocuklar, müze ve müziğin kökeninde Musalar’ın yani esin perilerinin olmasından temellenen bir yaratıcı süreç yaşayacaklar. Müziğin ve müzeciliğin tarihini öğrenecekler. Mitolojide ve efsanelerde yer alan müzik mitlerini canlandıracak, enstrümanlar tasarlayacaklar. Farklı müzik türleri konusunda farkındalık geliştirecek olan çocuklar 4 gün boyunca müziğe dair sanat eserleri yaratacaklar. 5. gün ailelerine “Müzedeki Esin Perileri’nin Müzikli Sergisi” konulu sergiyi hazırlayacaklar.

Ağustos Böcekleri Dünya Kültürünü Öğreniyor!

Çocuklar her gün farklı ülkelerin sanat eserleri, sanatçıları, yemekleri, mimari eserleri, giysileri, müzikleri ve enstrümanları gibi konuları temel alan yaratıcı çalışmalar gerçekleştirecekler. 4 gün boyunca ülkelerin kültürünü öğrenen ve üreten çocuklar 5. gün kendi sergilerini tasarlarken çeşitli sürprizler hazırlayacaklar.

Ağustos Böcekleri Kış İçin Sanat Biriktiriyor!

Müzenin pek çok alanının kullanılacağı bu atölye çalışmasında çocuklar sanatın pek çok alanında deneyim kazanacaklar. Bahçede büyük boyutlu resimler yapacak, atölyede hat ve minyatür çalışacak, baskı sanatını öğrenecek, terasta heykeller tasarlayacaklar. Sanatın müzik, sinema, tiyatro gibi alanları bu çalışmalara eşlik edecek ve yarattıkları eserleri büyük bir gururla sergileyecekler.

Ağustos Böcekleri Kaf Dağının Ardında Masal Arıyor!

Çocuklar farklı temalardaki masalları dinleyecek, canlandıracak ve Kaf Dağı’nın ardındaki hayal diyarı için gerçek sanat eserleri yaratacaklar. Dünya masallarının bilindik öğelerini kullanarak, kendi renkli düşleriyle yeniden tasarlayıp, müzenin en renkli sergilerini hazırlayacaklar.

Etkinlik Dönemleri

3-7 Ağustos    Ağustos Böcekleri Dünya Kültürünü Öğreniyor

10-14 Ağustos   Ağustos Böcekleri Müzikle Yaratıyor

17-21 Ağustos   Ağustos Böcekleri Kaf Dağının Ardında Masal Arıyor

24-28 Ağustos  Ağustos Böcekleri Kış İçin Sanat Biriktiriyor

Önemli Detaylar

·   Etkinlikler her gün sabah 10.00 – 12.30 / öğleden sonra 14.00 – 16.30 olmak üzere iki farklı seansta gerçekleştirilir.

·        Etkinliklere 1998 – 2000 ve 2001 – 2002 yaş aralıklarındaki çocuklar kabul edilir.

·        Çocuklar pazartesiden cumaya geliştirilecek bir süreci adım adım yaşayacakları için, 5 günlük katılımın sağlanması önemlidir. 

·        Gruplar 15 kişiden oluşur.

·        Yalnız 1 etkinliğe asil kayıt alınır; 1 etkinlik için de istendiğinde yedek kayıt yaptırılabilir. Yedek kayıt ta öncelik hiç kaydı olmayanlarındır.

·        Etkinlikler ücretsizdir.

Bilgi almak ve kayıt olmak için SÖZ Danışmanlık’ı 0216 414 26 30 numaralı telefondan arayabilirsiniz.

31. Uluslararası Kazı, Araştırma ve Arkeometri Sempozyumu, 25 – 29 Mayıs 2009 tarihleri arasında mezunu olduğum Denizli-Pamukkale Üniversitesi’nde yapılacak.

Ayrıntılı bilgiye buradan, sempozyum programına da buradan ulaşabilirsiniz.

Bizans döneminden kalma çok sayıda batığa ulaşılmasıyla büyük ilgi çeken Yenikapı kazıları kitap oldu.

Marmaray projesi kapsamında tüp geçit ulaşım istasyonu inşaası sırasında bulunan antik liman, inşaatın bir arkeolojik kazıya dönüşmesine neden olmuştu. Kazılar sırasında otuzdan fazla antik gemi bulundu. Kazılarda yerleşimin Neolitik döneme kadar uzandığı da ortaya çıktı. Bu kazıların öyküsü, fotoğraflarıyla birlikte ‘Yenikapı’nın Eski Gemileri’ adıyla kitaplaştı. Ufuk Kocabaş’ın editörlüğünde hazırlanan kitap, İngilizce ve Türkçe.

İstanbul’un tarihinin yeniden yazılmasını sağlayan kazıları belgeleyen kitabın 2010 Avrupa Kültür Başkenti çalışmalarına da katkıda bulunması hedefleniyor. Kitap, Maslak Rotary Kulübü’nün desteği ve çalışmalarıyla yayımlandı.

Kaynak: Radikal

Mimarlar Odası Antalya Şubesi’nce, ilki 18/19/20 Kasım 2007 tarihlerinde gerçekleştirilen, ve Anadolu’da geleneksel yapı malzemesi olarak kullanılan taşın, Hanlar ve Kervansaraylardaki kullanımının işlendiği uluslararası bir sempozyum düzenlenmiş ve “Hanlar ve Kervansaraylar Geleneksel ve Modern Mimaride Taş” konu başlığı altında Anadolu’daki Hanlar, Kervansaraylar ile Taş konusu incelenmiştir.

Kültürel mirasımızın önemli bir bölümünü oluşturan hanlar ve kervansarayların, tarih boyunca çeşitli nedenlerle tahrip olduğu, değer ve niteliklerini yitirdikleri saptanmıştır. Hanlar ve Kervansarayların mimari niteliklerinin yanı sıra, koruma-kullanma dengesi ile birlikte ele alınarak, çağdaş toplumun gereksinmelerini karşılamak üzere değerlendirilmesi gerektiği, sempozyumun amacı olarak belirlenmiştir.

Sempozyumun ikinci teması olan “Taş”ın; tüm dönem ve tüm uygarlıklarda, ana yapı malzemesi olarak kullanıldığı ve Anadolu mimarlığında da bu önemini yitirmemesi nedeniyle her dönemde vazgeçilmez bir yapı malzemesi olduğu kararına varılmıştır. Sempozyumda, çağdaş tasarımda taş kullanımının artırılması, taşın yapı ile yeniden buluşmasının sağlanması ve bu konudaki örneklerin tartışılması sağlanmıştır.

Bu yıl ise ulusal ve davetli olarak 19/20 Aralık 2008 tarihinde ikincisi gerçekleştirilecek olan sempozyumun konusu; “Geçmişten Geleceğe Su Yapılarında Taş” olarak belirlenmiştir.

Antik dönemden günümüze kadar kültürümüzün önemli bir parçası olan su yapıları, kentlerin su ihtiyaçlarını karşılamak üzere, suyu kaynağından alarak kentlinin kullanımına sunmakta; su yolları, köprüler, sarnıçlar kentlinin temizlenme gereksinimini karşılayan hamamlar vb., kısmen değişikliğe uğramış olsalar da halen varlıklarını devam ettirmekte ve farklı fonksiyonlar verilerek çağdaş kullanımda yerlerini almaktadırlar.

Kültür mirasımız ve sosyo-kültürel yaşamımızın vazgeçilmez parçası olan su yapılarından hamamlar; dünya turizminde yerini almış, ancak günümüzde termal tesisler sağlık-güzellik merkezleri ve konaklama işletmeleri içinde yer alan “özgün hamam” niteliğinden uzaklaşan mekânlar haline gelmişlerdir.

Su kemerleri (Köprüler), çeşmeler, sarnıçlar vb. su yapıları ise kentleşmenin getirmiş olduğu fonksiyon dağılımında yerlerini alamamış, kısmen onarılmış ve kısmen de kendi hallerine bırakılmışlardır.

Su ile ilgili yapıların korunarak kullanılmasını ve gelecek nesillere aktarılmasını sağlamak, taşın çağdaş mimaride kullanılması ve bu konudaki örneklerin tartışılması, sempozyumun amacını oluşturacaktır.

TEMALAR

A. Antik çağdan günümüze Anadolu’da su yapıları

a. Tasarım İlkeleri
b. Tipolojiler
c. Malzeme, yapım teknikleri ve taşın kullanımı
d. Taş’ın geleneksel bir malzeme olarak bu yapı türlerinde kullanılma biçimleri
e. Çağdaş yaşamda devamlılığına yönelik öneriler.

B. Taş:

a. Tarih içerisinde, ocaktan yapıya geçiş sürecinde geleneksel üretim teknikleri
b. Anadolu Türk Yapı Sanatında “Taş”
c. Çağdaş Mimaride Taş
d. Taş’ın korunması ve onarımı sürecinde kullanılan teknikler.

Bilim Komitesi: Prof.Dr.Haluk Abbasoğlu, Prof Dr. Erdoğan Yüzer, Doç. Dr. Raşit Altındağ, Doç. Dr.Can Binan, Doç.Dr.Mehmet Tunçel, Yrd.Doç.Dr. İbrahim Bakır, Yrd.Doç.Dr. Gülsün Tanyeli, Aysel Çetinsoy – Mimar

Düzenleme Komitesi: Nilgül Yılmaz, Hakime Yıldız, Ebru Er

İletişim Bilgileri: Mimarlar Odası Antalya Şubesi Tlf: 0242.237 86 92-93-94 Fax: 0242-237 58 20 antmimod@antnet.net.tr

http://antmimod.org.tr/