Benim canım abicim çok güzel anlatmış. Öz abim olsa belki Ahmet abi kadar sevemezdim..
O yazının üstüne ne yazsam boş..

BUYURUN..
Burada da ayrıntılı bilgiyi bulabilirsiniz.

Uzun bir aradan sonra, daha fazla vakit ayıracağıma söz vererek Parkeoloji’de ilgi alanımızla alakalı ama bize çok uzak bir ülkeden haberler veren bir blog paylaşmak istiyorum; Çin Macerası. Çince öğrenmek için Shanghai’a giden Gülhan GÜLEZ, Çinlilerle ilgili gözlemlerini paylaşıyor bizimle.

Parkeoloji kapsamında daha çok Gezi sekmesi ilgimi çekti.

İlginç bi’kaç haber;

Çin Hükümdarlarının ölümsüz ordusu: Terra Cotta Askerler

Tibet’in Ölü Uğurlama Seremonisi

Gülhan’a ayrıca bir ricada bulunmak isterim; Çin’in tarihi ile ilgili bilgiler de paylaşırsa bizimle çok sevinirim.

Susmadan az evvel şu geldi aklıma :

- Anadolu, eserlerini sular altından mı topluyor?

-???

- Zamanında sahip çıkıp, önlem almazsa böyle olur !?!?!?!

Aslında videoyu bekliyordum bu yazıyı yazmak için. Kargoda kaynaklanan bir problemden dolayı video maalesef kırık bir cd içinde kaldı. Neyse başa dönelim; 

Facebook’ta bir grup var: ALLIANOI SULAR ALTINDA KALMASIN… Bu grupta öyle bir video var ki, inanılmaz güzel ve inanın beni çok heyecanlandırdı. Bu video Niko Guido’nun Allianoi’nin sular altında kalacak olmasını protesto etmek için gerçekleştirdiği fotoğraf çekiminin arka plan filmi. Sevgili Niko Bey ile irtibata geçtim, sağolsun çok ilgilendi, hemen cd’yi yolladı bana. Gerçi bu hevesimin sonu hüsran oldu ama olsun, ben de videosuz yazacağım bu yazıyı. Kendisine gösterdiği ilgiden dolayı tekrar çok çok teşekkür ediyorum.

Eğer Facebook’ta üyeliğiniz varsa, ALLIANOI SULAR ALTINDA KALMASIN… grubuna üye olup, sözünü ettiğim videoyu izleyin lütfen.. 

Çevremdekilere aylardır anlattığım bir hayalimdi bu benim.. Niko Guido’yu yürekten tebrik ediyor ve aklına, fikrine, yüreğine sağlık diyorum..

Niko Guido web sayfası için tıklayınız. Muhteşem karelerle karşılaşacaksınız.

Allianoi ile ilgili diğer haberlere buradan ulaşabilirsiniz.

Kökeni, Roma Katolik Kilisesi’nin inanışına dayanan bugün, Valentine ismindeki bir din adamının adına ilan edilen bir bayram günü olarak ortaya çıkmıştır. Bu sebeple bazı toplumlarda “Aziz Valentine Günü” (İngilizce: St. Valentine’s Day) olarak bilinir. Valentine kelimesi, Batı medeniyetlerinde ‘hoşlanılan kişi’ veya ‘sevgili’ anlamlarında da kullanılır. (Oxford Dictionary of English 2e, 2003, Oxford University Press, Valentine maddesi)

Aziz Valentin Gününün romantik aşk ile bağlantısı, Orta Çağ’ın sonlarına doğru, o zamanki akımlardan kaynaklanmış ve bugün, zamanla dinsel özelliğini yitirmiştir. 1969 yılında dini takvimden de çıkarılarak dini anlamda kutlanması sona ermiştir.

Milattan sonra ilk yüzyıllardan beri her yıl 14 Şubat’ta kutlanan sevgililer günü’nün başlangıcı ile ilgili o günden günümüze kadar gelmiş çeşitli efsane ve hikayeler var.

Şubat ayı ortasının aşk ile ilişkisi antik çağlara dayanmaktadır. Antik Yunan takvimlerinde, Ocak ayı ortası ile Şubat ayı ortasının arasında kalan zaman Gamelyon ayı olarak adlandırılmıştı ve Zeus ile Hera’nın kutsal evliliğine adanmıştı.Eski Roma’da 14 Şubat günü bütün Roma halkı için önemli bir gündü. Çünkü bu günde Roma’da, tanrı ve tanrıçalarının kraliçesi olan Juno’ya duyulan saygıdan ötürü tatil yapılırdı. Juno ayrıca Roma halkı tarafından kadınlık ve evlilik tanrıçası olarak da biliniyordu.

Antik Roma’da 15 Şubat, bereket tanrısı Lupercus’un onuruna, Lupercalia günü olarak kutlanmaktaydı. Lupercalia gününde, Lupercus’un din adamları tanrıya keçi kurban ederlerdi. Daha sonra kafalarının üstüne koydukları bir parça keçi derisi ile Lupercus’u simgeleyerek, Roma sokaklarında koşturup, karşılaştıkları herkese dokunurlardı. Genç kızlar gönüllü olarak ileri atılır ve bereket tanrısının dokunuşundan paylarını almaya çabalarlardı. İnanışa göre bu dokunuş sayesinde doğurganlıkları kolaylaşacaktı.

İmparator II. Claudius, Roma’yı kendi katı kuralları ile zalimce yöneten bir hükümdardı. Onun için en büyük problem ordusunda savaşacak asker bulamamaktı. Ona göre bu durumun tek sebebi Romalı erkeklerin aşklarını ve ailelerini bırakmak istememeleriydi. İşte bu yüzden Roma’daki tüm nişan ve evlilikleri kaldırdı.

Aziz Valentine de, Claudius’un hükümdarlığı zamanında Roma’da yaşayan bir papazdı. Kendisi gibi papaz olan Aziz Marius ile birlikte Claudius’un yasağına rağmen gizlice çiftleri evlendirmeye devam etti. Ancak imparator bu durumu bir süre sonra öğrendi. Aziz Valentine insanları evlendirmeye devam ettiği için tutuklandı ve yaptıklarının cezası olarak öldürüldü. M.S. 270 yılının 14 Şubat gününde Hıristiyan şehitliğine gömüldü.

1908 tarihli Katolik Ansiklopedisi’ndeki eski şehitler listesinde, 14 Şubat gününe kayıtlı, inancı yüzünden öldürülmüş üç tane Aziz Valentine geçmektedir: Roma’da 3. yüzyıl’ın ikinci yarısında öldürülmüş ve Via Flaminia gömülmüş bir rahip. Yaklaşık olarak aynı dönemde yaşamış, Interamna (modern Terni) piskoposu. O da Via Flaminia’ya gömülmüştür ancak mezarı bahsi geçen rahipten farklıdır. Üçüncü Aziz Valentine ise, Afrika’da hakkında çok az bilgi olan bir kişidir.

Bazı kaynaklara göre; bu özel günün kutlanma sebebi, Hıristiyanlığı seçtiği ve bu inancından vazgeçmediği için öldürülen Romalı Aziz Valentine. 14 Şubat 270 yılında ölen Valentine’nin ölüm günü o günden sonra sevgililer günü olarak kutlanmaya başlanmış. Efsanenin başka bir yönü ise Aziz Valentine’nin İmparator Claudius hükümdarlığı ile aynı dönemde bir tapınakta papaz olarak hizmet vermesi ile ilgili. Claudius Valentine’i emirlerine uymadığı ve kendisine başkaldırdığı için tutuklatıp öldürdü. Bu olaydan 226 yıl sonra 496′da Papa Gelasius Aziz Valentine’i onurlandırmak için Şubat 14′ü Aziz Valentine Günü olarak belirlemiştir. Aslında bunlar elbette ki birer efsane yani mitoloji. Romantik aşk ile Valentine arasındaki bağlantı, tarihi dokümanlarda hiç geçmemektedir.

Günümüzde de yalnızca ticari amaçla kutlamaya zorlanıldığımız (!) 14 Şubat günü, o kadar kesinleşmiş ki kadın ve erkek var oldukça sevgililer günü olarak kutlanılmaya devam edecek gibi.. Olsun varsın devam etsin! Asla şikayetçi değilim

Kaynak1

Kaynak2

İlgili haberlere buradan ve buradan ulaşabilirsiniz.

Tıklayın..

Freud, kendi bilinçdışında, resmi bilincin dışındaki bölgede yeni bir ülke, yeni bir kıta, anakara keşfettiğini ve bu yüzden de psikolojinin bir tür Kristof Kolomb’u olduğunu düşünmüştür. Ayrıca içinde öteden beri kımıldamakta olan, çocukluk yaşlarında  babasından duyduğu, babasına hakaret edildiği anısı vardır. 12 yaşlarında birlikte gezerlerken, babası eski bir anısını anlatır; yolda bir Hıristiyan’la karşılaştığını, Hıristiyan’ın kendisinin kafasındaki şapkayı alıp çamura attığını ve onun da sessizce yerden o şapkayı alıp, tekrar giyip gittiğini anlatmıştır. Freud’un kafasında o günden bu güne kahramanlara özgü, bir yanıt alamadığı ve Roma’yı kuşatan Hıristiyanlardan bunun öcünü alacak Hanibal gibi, Roma’yı kuşatmak düşüncesi vardır.

Bu düşünce, ‘Düş Yorumu’ adlı eserinden sonra bir kez daha, çok bariz bir şekilde ortaya çıkar. Şöyle ki, o zamana kadar Freud’un kafasındaki gizemli kent Roma’dır. Tıpkı Hanibal gibi, Roma’nın kuzeyindeki bir köyde, Hanibal’in konakladığı köyde kalır, Roma’ya gitmez, gidemez. Ne zaman ki Düş Yorumu yayınlanır, hiç olmazsa bilim çevrelerinde gereken ilgiyi görür, o zaman Freud yeni bir Roma gezisine çıkar ve bu kez Roma’ya gider. Yani bir anlamda kitabıyla Roma’yı keşfetmiştir ya da Roma’nın yıkılmasına neden olacak birtakım şeyleri, kültür bazında ortaya koymuştur. Artık Katolik Kilisesi eski Katolik Kilisesi olmayacaktır onun kanısına göre. Çünkü insanın, insanların psikolojilerini değiştirmeye başlamıştır Freud..

Düş Yorumu’nu yazarken, Freud’un masasının üstünde, bir tarafında, Roma kentinin topografik haritaları vardır. Ortada küçük not defteri, öbür tarafta da Truva’nın arkeolojik kazılarını gösteren haritalar vardır. Freud psişenin katmanlarına inmek için bir yandan Schliemann’ın getirdiği Truva (Troya, Troia) kazılarının notlarını okurken, öbür taraftan da Roma’nın kazılarına bakmaktadır. Yani Truva’daki bulgulardan esinlenerek Roma’yı katman katman kazmakta, en dipteki Roma Dörtgeni’ne kadar inmektedir, “Ben bu Katolik Kilisesi’nin dibini oyacağım” demektedir sanki. Roma aslında Freud’un arkeolojik gezilerinin de başlangıcı oldu. Zaten Roma gezisi ya da genel olarak geziler Freud’un puro dışında ikinci büyük tutkusudur. En zamansız anlarda bile yeni bir şeyler görmek, yeni ülkeler tanımak gibi bir aşkı vardı. Bilebildiğimiz kadarıyla geziye çıkarken her zaman yanında birinin olmasını özellikle ister. Bu geziler genelde eşi Martha’nın kız kardeşi Minna eşliğinde olmuştur. Freud, Roma’da kaldığı hemen hemen her gün San Pietro in Vincoli kilisesinde bulunan Michelangelo’nun ünlü Musa heykelini ziyaret etmiş, onun önünde saatlerce kalmış, adeta Musa ile konuşmuştur. Sonra bu konuşma ilerde Freud’un tarihsel romanının yazılmasının başlangıcını oluşturmuştur.Freud’un bir de Akropol seyahati var Yunanistan’a. Akropol’e gittiği zaman Freud birdenbire kendisini gerçek bir psikoz içinde duyumsamıştır. Tam olarak ‘gerçeklerle ilginin koptuğu’ bir durum yaşamıştır ve kendisinin kim olduğunu, kimliğini, ne yaptığını, ne iş yaptığını hepsini birden yitirdiği, yabancılaşma sendromu adını verdiği bir ruhsal durumla karşılaşmıştır.  

Freud, bilinçdışını, bilinçaltını, ön bilinci -bir zamanlar kendi kullandığı tabirlerle- bilinci hem kendisine, hem okurlarına daha iyi anlatabilmek için ilk önce teleskop benzetmesini kullanmıştır. İç içe girdiği zaman tek bir parça olan, açıldığı zaman en az üç parçanın bir araya gelmesiyle uzun bir dürbün haline gelen teleskopa benzetmiştir bilinç yapılanmasını. Ancak, bu çok fazla sürmemiş, arkeolojinin etkisi, arkeolojiye olan tutkusu ve arkeolojik bulguları biriktirme düşkünlüğü, onun psikolojiyi açıklamada arkeoloji benzetmesini kullanmakta karar kılmasına yol açmıştır. Çocukluk yaşantılarının, ergin insanın güncel yaşamını açıklamada çok önemli bulgular olduğu saptandıktan sonra, yaşanan güncel hayatın psikopatolojisini anlamada da geçmiş yaşantıların, geçmiş kültürlerin, arkeolojik bulguların önemi gittikçe belirginleşmiştir ve arkeolojiyle psikoloji arasında, sonradan Freud’un sürekli altını çizeceği psiko-arkeoloji bağlantısı ortaya çıkmıştır. Tam da Freud bunlarla uğraşırken Girit ve Truva bulgularının yayınlanması, Mısır’daki yeni bulgular, Roma’daki, Pompei’deki yeni bulgular Freud’un arkeolojiye olan tutkunluğunu artırmıştır.

Pompei ile Freud’un ilişkisi çok özel bir ilişki. Freud kendini iç mekana hapsettiği dönemlerde odasını bir müze haline getirmiştir. Bu müzenin içine kapanır, büyük çoğunluğu orijinal olan, en az birkaç bin arkeolojik kalıntı ile oluşturduğu bu müzede, hastalarında, en temeldeki, bilinçdışındaki belirtileri, bir tür Truva hazinesini keşfedercesine kat kat kazmaya çalışırdı. Bu sırada tam oturduğu koltuğun karşısındaki duvarda bir rölyef vardır. Gradiva Rölyefi olarak, hem psikoloji hem de edebiyat tarihine geçen, sonraları bütün kültür tarihinin vazgeçilmez başyapıtlarından biri olan Gradiva’yı seyretmeye başlar. Nikotine olan tutkunluğuyla Gradiva’ya olan tutkunluğunun neredeyse at başı gittiğini söyler. Bir puro içer, dumanını üfler ve Gradiva’nın yürüyüşünün ardına takılır.

Pompei kadar önemli bir diğer yer de Truva Freud için. Neredeyse Freud’un yaşamında en çok kıskandığı insanlardan biri Schliemann olmuştur. O’nun bulguları, onun çağ açıcı kazıları Freud’u inanılmaz etkilemiştir. Schliemann’ın biyografisi Freud’unkine bir ölçüde benzerlik gösterir. O da çocukluk yaşlarında babasının kendisine verdiği bir Resimli Dünya Tarihi’nden Homeros’un İlyada (İlias) Destanı’nı okur ve orada bir ressamın sanal olarak çizdiği Truva harabelerinin gerçek olup olmadığını babasına sorar. Babası, çizimlerin hayal ürünü olduğunu, bu konuda hiçbir şeyin bilinmediğini söyler. Schliemann, “Bu kadar güzel şeylerin hayal ürünü olması mümkün değil, ben bunları bir gün mutlaka bulacağım” diye şaşırtıcı bir öngörüyle ve ısrarla, henüz çocukluk yaşında, hızla Grekçe öğrenir. Zaten dil öğrenme konusunda tam bir yetenektir. Grekçe’yle, Rusça’yla, Latince’yle, Almanca’yla ve bir miktar Türkçe’yle Homeros’u ezbere okuyacak kadar bilir.

Schliemann 46-48 yaşlarında “Şimdiye kadar para kazanmak için çalıştım, bundan sonra düşlerimi gerçekleştirmek için çalışacağım” diyerek, bütün işlerini bırakıp Korfu Adası’na gelir ve Homeros’un destanlarından iz sürmeye başlar.

Burada Odysseus’un izini sürmeye başlar ve Homeros’un kendisini yanıltmadığını görür. Homeros şaşırtıcı ölçülerde doğru noktaları vermiştir destanlarında. Oradan Çanakkale’ye geçer. Schliemann geldiği zaman, bugünkü Truva harabelerinin bulunduğu yerde arkeologlar kazı yapmaktadırlar. Schliemann arkeolog değildir, sadece çılgın bir Homeros hayranıdır ve güvenir ona. “Homer yalan söylemez ve Homer insanı aldatmaz” diye yazar.

İngilizlerin çeşitli yerlerde yapmakta olduğu kazıların yanlış bölgelerde olduğunu düşünür. Burada ona çıkış noktası da Homeros’tur yine. Homeros, Akhilleus (Achilles, Achilleus, Akhilles, Aşil) ile Hektor’un ünlü savaşlarını anlatırken, Hektor’un arkasında bulunan dağların ya da bugün Kara Menderes adıyla anılan nehirlerin, destan kahramanlarının sağında mı, solunda mı olduğunu, inanılmaz bir doğrulukla anlatır. Schliemann buraları gezer ve Truva’nın bulunması gereken yeri gösterir ve orada bugün, “Schliemann yarığı” diye adlandırılan, arkeoloji bilimi bakımından hatalı bulunan bir kazı yapar. Bazı şansların da iyi gitmesiyle gerçekten Priamos’un hazinesi dediği, hazineyi bulur ki Freud bu buluntuları ayrıntılarıyla ezberlemiştir ve kendisini sürekli olarak Schliemann’a benzetir. “Ben de psikolojinin Schliemann’ıyım” der. “Katman katman bilinçdışına ineceğim ve Priamos’un hazinesini bulacağım” diye arkadaşlarına, dostlarına yazdığı mektuplarda belirtir.

Schliemann’ın çocukluk tutkusu, mitolojiye olan tutkusu, Homeros’a olan tutkusu, arkeolojiye olan tutkusunu getirir. Schliemann tutkuları Freud’a yansır. Freud’un da Antik Grek trajedilerine yaklaşmasının ana nedenlerinden biri olur, O’nu Sofokles’e, yani Oidipus Kompleksine yaklaştırır, yani psikanalize yaklaştırır ve bu şekilde devam edip sanatçıların üzerinden tekrar dünya kültürüne yansır.

Son olarak,
Amerikalı bir şair, yazar Hilda Doolittle’ın anıları var Freud’la ilgili olarak: “Ben, bu büyük üstatla konuşmak için muayene odasına girdiğimde, raflarda, masaların üzerinde, kitaplıkların içine doldurulmuş binlerce tarihi kalıntının tanıklığında, neredeyse tarihin gözetiminde yaşam öykümü anlatmaya başladım.”

Kaynak 1, Kaynak 2

Fotoğraf 1, Fotoğraf 2

Ve tam bir yıl olmuş, nice yıllara derken ben.. İyi ki varsınız..

Yeni bir yıla girerken geçtiğimiz yıl ilgi çeken haberleri bir başlıkta toplamak istedim.. Aşağıdaki linklere tıklayarak haberlere tekrar ulaşabilirsiniz..

Herkese Mutlu yıllar..

Kyzikos Kazılarına 100 bin YTL

Tarihi Dayanak

Stonehenge’i İnşa Edenlerin Evleri Bulundu

5 Bin Yıllık Aşk

1600 Yıllık Mezar Odası’na İhanet

Rusya 2008′de Türk Kültürüne Odaklanacak

Kayıp Kentli Amazonlar

Gülümseyen Akdamar Kilisesi

En Eski Çıpa Urla’da Bulundu

Pes Doğrusu!!

Artık Peri Bacaları da bir Dünya Harikası

Sponsor Sorunsalı

Macellum ve Granarium

Teion Güneşe Göz Kırpıyor

Kanalizasyon Sistemi/Urartu

Sagalassos’ta Restorasyon

Sakallı Kadın Firavun Bulundu

İshakpaşa Sarayı Restorasyonunun Tamiri (!)

Aşk Yağmuru’nda Knidos Aphrodite’ine Rastlamak..

Tutankamon’un 3 Bin Yıllık Meyveleri…

Laodikeia’da Tarihi Şarap İmalathanesi

Mickey Mouse mu?

Mari’nin Çivi Yazısı Metinleri

Akropolis’in Taşınmasına Tepkiler

En Eski Aşıklar Bismil’de mi?

Çatalhöyüklülerin Ataları

Suriye’de 1700 yıllık Roma Mezarlığı

İlginç Sır

Tutankhamun (Tutankamon) sergileniyor..

Türkiye’nin İlk Homo Erectus Fosili

“Antik Kentler Sular Altında Kalmasın”

İlk Yeraltı Müzesi