Mistik bir tören esnasında kasıtlı olarak mağaraya gömülmüş olması muhtemel ayakkabının boyutları, onun bir kadına ait olduğunu düşündürüyor.

Mağaradaki üç kabın içinde de birer tane çocuk kafatası var. Kapların arasına ise arpa, buğday ve kayısı bırakılmış.

Cork Üniversitesi’nden Dr. Ron Pinhasi, “İlk başta kalıntıların 600 ya da 700 yıl öncesine ait olduklarını sandık. Çünkü hepsi de çok iyi durumdaydı” diyor. M.Ö. 3500 yılına tarihlenen ayakkabının bulunduğu Vayots Dzor Bölgesi’ndeki dağlarda, o dönemde küçük çiftçi toplulukları yaşıyordu.

Tek parça deriden yapılan ve bitkisel yağla tabaklanan ayakkabının içinde otlar da var. Ancak arkeologlar bunun soğuğun içeri sızmasını önlemek için mi, yoksa deriye şekil vermek için mi konduğu konusunda çok emin değiller. Mağaranın kuru ve soğuk olmasının yanında, zemininde koyun gübresinden müteşekkil bir tabaka bulunması da ayakkabı ve diğer buluntuların korunmasını sağladı.

Ayakkabıyı, Ermenistan Arkeoloji Enstitüsü’nden doktora öğrencisi Diana Zardaryan keşfetti. Ayakkabı, içinde kırık kap parçaları ve koyun boynuzlarının da olduğu bir çukurda gömülüydü.

Çocuk mezarları ve diğer buluntular, Vayots Dzor dağlarındaki bu mağaranın mezar alanı ya da dinî mekân olarak kullanılmış olabileceğini düşündürüyor.

Kaynak

Fotoğraflar

Mumyalamanın ölümden sonra bedeni koruma düşüncesinin bir ürünü olduğunu belirten Aksaray Müze Müdür Vekili Fahri Ayçin, “Anadolu’da da İlhanlı Devleti’nin önde gelenleri ve yakınları mumyalanırken, Kapadokya Bölgesi’ndeki Aksaray’da da özellikle Bizans döneminde mumyalama yapılmıştır” dedi.

Aksaray’da son 15 yılda çok sayıda mumya çıkarılmış, polis ve jandarmanın bölgede yaptığı başarılı istihbarat çalışması sonucunda yurt dışına çıkarılamadan ele geçirilmişler. Aksaray’da çıkartılan mumyalar içinde çocuk, kadın, erkek ve kedi mumyaları yer alıyor. Aksaray Müzesi‘nde ikisi kedi olmak üzere toplam 14 mumya sergileniyor. Bunun dışında 4 bebek mumyası ile Sarı Rahibe Mumyası Niğde Müzesi‘nde sergilenmekte.

Aksaray’daki mumyalar, mumyalama tekniği açısından Mısır’dakilerden farklı. Kapadokya’da bulunan mumyalar Mısır’daki gibi bezle sarma tekniğiyle yapılmamış, bölgede üretilen, cesedi uzun yıllar koruyabilecek özellikteki bir sıvıyla kaplanmış. Aslında Sn. Ayçin’in de dediği gibi bu örneklere bakarak mumyalama tekniğinin Anadolu’da oldukça gelişmiş olduğunu anlıyoruz. Çünkü bozulmadan günümüze kadar gelebilmişler.

Kaynak

Denizli’deki Laodikeia Antik Kenti’nde süren kazı çalışmalarında Roma İmparatoru Augustus’un heykelinin başı bulundu. Laodikeia Kazı Heyeti Başkanı Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK, Roma’nın en büyük ve en güçlü imparatoru Augustus’un heykel başının, şimdiye kadar bulunan ve çeşitli müzelerde sergilenen imparator Augustus başları arasında en iyisi ve değerlisi olduğunu söyledi.

Pamukkale Üniversitesi Fen- Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü tarafından 7 yıldır kazı ve restorasyon çalışması sürdürülen Laodikeia Antik Kenti’nde, Augustus’un (imp.y. M.Ö. 27- M.S. 14), heykel başı bulundu. Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK başkanlığında, 6 ayrı bölgede kazı ve restorasyon çalışmalarını sürdüren 250 kişi, Augustus heykelinin gövdesini aramaya başladı.

Laodikeia Kazı Heyeti Başkanı Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK, Roma’nın en önemli imparatorlarından Augustus’un heykel başının kazı çalışmaları süren tuvalet yapısı içinde bulunduğunu söyleyerek, “İmparator Augustus, Roma Cumhuriyet Dönemi’ni sona erdiren ve imparatorluğu başlatan ilk Roma imparatorudur. Augustus imparatorluğu süresince Anadolu’ya çok önem vermiş, bir çok imar faaliyeti yapmıştır. Roma’nın gelmiş geçmiş en güçlü tanrı imparatorudur. Laodikeia’da ele geçen imparator Augustus heykeline ait baş, işçilik yönünden en kaliteli olanıdır. Bu da Laodikeia’nın sanatta, kültürde, zenginlikte ne kadar ileriye gittiğini gösteren güzel bir örnektir. Bizim bulduğumuz İmparator Augustus başı, şimdiye kadar dünya müzelerinde sergilenen Augustus başları arasında en iyi olanı” dedi.

Haberle ilgili videoyu buradan izleyebilirsiniz.

Kaynak

Kaynak

Laodikeia’da Augustus’un heykel başının bulunduğu anı gözlerimi kapayıp, hissedebiliyorum. Derin bir sessizlikle birlikte gülen, parlayan gözler; profesöründen işçisine kadar..

Moskova’nın 150 km güney doğusunda yer alan Zaraysk kazısında mamut dişlerinden yapılmış heykelcikler keşfedildi.

Rusya Bilimler Akademisi’nden arkeologların yürüttüğü kazıda keşfedilen bu heykelciklerden ikisinin kadın olduğu düşünülüyor. Bu tip ‘Venüs’ heykelciklerine İspanya’nın dağlık bölgelerinden Sibirya’nın uzak doğusuna kadar geniş bir coğrafyada rastlanıyor.

Bundan önce yakınlardaki Kostenki ve Avdeevo kazılarında da eski çağlardan kalma benzer sanat eserleri bulunmuştu.

Biri tamamlanmış olan heykelcik yaklaşık 17 cm uzunluğunda. Tamamlanmadığı açıkça belli olan diğeri ise bunun yaklaşık yarısı kadar. Fakat her ikisi de Zaraysk yakınlarında yapılan daha önceki kazıların heykelcikleriyle benzerlikler gösterdiği için aralarında kültürel bir bağ olduğu düşünülüyor.

Kaliforniya Üniversitesi’nden antropolog Jeffrey Brantingham, “Zaraysk’de bulunan eserlerin hem malzeme açısından hem de biçimsel olarak nadir eserler oldukları anlaşılıyor; Geç Taş Devri dönemine eşi benzeri görülmedik bir pencere açıyorlar.” diye belirtti.

Ayrıntılı bilgi için, tıklayınız.

110 yıl önce kaybolan Kleopatra yazıtı Karabük’ün Eskipazar ilçesindeki Hadrianoupolis kentinde ki bu kent, Geç Roma-Erken Bizans dönemi Anadolu’sunda, İç Anadolu ’yu Batı Karadeniz ’e bağlayan noktada parlak bir kentti, bulundu.

Kazı başkanı Doç. Dr. Ergün Laflı, Bahçepınar Mahallesi, Vakıf Sokak 65 numaralı evin önünde, yol düzenleme çalışmaları sırasında M.Ö. 3-2. yüzyıllara ait, eski Yunan dilinde 9 satır olarak kazınmış bir yazıt bulduklarını, yazıtta ‘Kleopatra’dan bahsedildiğini açıkladı. Bu yazıttan ilk söz edense, 1800 ’lü yılların sonunda Fransız gezgin G. Mendel olmuştu. Daha sonra sır olan yazıt, 110 yıl sonra bu yıl yeniden gün ışığına çıktı.

Dokuz Eylül Üniversitesi öğretim üyesi Laflı, “Yaklaşık 110 yıldır kayıp bu yazıtın tekrar keşfedilmesi bilim dünyası için heyecan verici bir olaydır” dedi.

Antik çağda Batı Karadeniz’in en büyük kentlerinden biri olan Hadrianoupolis, 2005 yılından beri kazılıyor. M.Ö. 6. yüzyılda nüfusu 30 bine kadar çıkan kentte bugüne kadar hamam, tiyatro, kilise gibi kamu yapıları ve o dönem insanının günlük yaşamını geçirdiği konut mimarisi örneklerine rastlandı. 1. derece arkeolojik sit alanı olan bölge mozaikleriyle de ünlü.

Kaynak: Radikal

İzmir’in Selçuk ilçesinde bulunan Efes Antik Kentinde bu sezon yapılan kazılarda bir mezar evi bulundu. Arkeologlar, beş mezar içinde farklı zamanlarda gömülmüş 55 iskelete ulaşırken, yaklaşık 1700 yıllık son derece ince işçiliğe sahip 18 parça altın takıyı da gün yüzüne çıkarmayı başardı.

Sona eren kazı sezonu hakkında değerlendirmelerde bulunan Avusturya Kazı Heyeti Başkan Yardımcısı Dr. Sabine Ladstaetter, bu sezon için sona eren Efes kazılarında önemli bulgulara ulaştıklarını, mezar evinde buldukları nadide takıların ise kendileri için sürpriz olduğunu söyledi.

Nekropolde bu yıl duvar resimleri ve mozaiklerle süslenmiş bir mezar evi bulduklarını anlatan Ladstatter, içinde 5 mezar ve farklı zamanlarda gömülmüş 55 iskeletin bulunduğu mezarda, altın ipliklerin kullanıldığı ipek kumaşlar ve 18 parça altın takıya ulaştıklarını kaydetti. Ladstaetter, ”Bulunan eserlerin kaliteli bir işçilikle yapılmış olması, mezarların Efes’in yüksek tabakalarından gelen insanlara ait olduğuna şüphe bırakmamaktadır” diye konuştu.

Yüzükler, tokalar, kolye uçları arasında özellikle onyx taşı üzerine mercek yardımıyla tüm hatları görülebilecek derecede ince işçilikle Artemis heykelinin işlendiği bir yüzüğün dikkati çektiğini ifade eden Ladstatter, ”Bulduğumuz parçalar, dönemin işçiliğinin ne kadar üst düzeyde olduğunu ortaya koyan önemli parçalar” dedi.

”Çok başarılı bir sezon geçirdik” diyen Ladstaetter, özellikle nekropol ve bu yıl başlayan Çukuriçihöyük kazılarında son derece önemli bulgulara ulaştıklarını söyledi.
Çukuriçihöyük kazılarının erken bronz çağına ve Ege neolitik dönemine ait önemli ipuçları sunduğunu ifade eden Ladstaetter, ortaya çıkan ev ve ocakta balık ve deniz kabuğu ürünlerinin çok olmasının, burasının M.Ö. 3. bin yılda deniz kıyısında olduğunu da ortaya koyduğunu kaydetti.

Mezarevinde bulunan takılar, incelemelerin ardından Efes Müzesinde sergilenecek.

Kaynak: http://www.cumhuriyet.com.tr/?im=yhs&hn=9940&kn=12

İstanbul’un tarih öncesi çağlarını araştırmak için oluşturulan bilim heyeti, önemli bilgilere ulaştı. Küçükçekmece’deki Yarımburgaz Mağarası’ndan yola çıkan heyet, “İstanbul’un Avrupa’da ilk tarım yapılan yerlerinden biri olduğunu” kanıtlayan 10-15 bin yıl öncesine ait taş aletler buldu.

Bilim adamları, 2700 yıllık “Bathonea” antik kentini de keşfetti. Antik kaynaklarda söz edildiği halde yeri bugüne kadar tespit edilememiş antik kentin deniz feneri sualtında bulundu. Uluslararası National Geographic dergisi, Türkiye’ye geniş bir ekiple gelerek o dönemi anlatan canlandırmalarla çekimler yaptı.

Kocaeli Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi ve Proje Başkanı Yrd. Doç. Dr. Şengül Aydıngün’ün 2007′de başlattığı İstanbul Tarih Öncesi Araştırmaları (İTA) projesinde, son yılların en büyük arkeolojik keşiflerinden biri yapıldı.
Çalışmalara, Bristol Üniversitesi’nden Prof. Dr. Volker Heyd’in yanı sıra Doğu Akdeniz Üniversitesi, Yıldız Teknik Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi’nden de bilim adamları katıldı.

Yaz boyunca Yarımburgaz Mağarası’ndan yola çıkan bilim ekibi, ilk insanların yerleşim yeri olduğu düşünülen göl çevresinde “side scan sonar” ve “jeoradar”larla inceleme yaptı. İstanbul çevresinin aralıksız yaşama sahne olduğuna dair kanıtlar ele geçerken, taş aletler Avrupa’ya tarımın Anadolu’dan gittiğini gösterdi.

Su altında çalışmalar yapan bilim insanları, 2.5 km. uzunluğunda, 1.5 metre yüksekliğindeki surlarla çevrili yerleşim yerinin Bathonea kenti olduğunu belirledi. Denize uzanan 60 metrelik mendirek ve antik fener, Bathonea’nın önemli bir liman kenti olduğunu ortaya koydu. Bathonea’nın M.Ö. 7. Yy.da kurulan Byzantion ile çağdaş olabileceği sanılıyor.

Kaynak; Milliyet Gazetesi 08.10.2008

Nil Deltası’ndaki Tell Basta adlı yerleşmedeki kazılar sırasında II.Ramses’e ait 76 cm. yüksekliğinde, kırmızı granitten yapılmış heykel başı açığa çıkarıldı. Buluntuyu ortaya çıkaran arkeologlar, heykelin geriye kalan kısmını ve Ramses’in inşa ettirdiği tapınağı ortaya çıkarmak için alandaki kazı çalışmalarına devam ediyorlar. Zahi Hawass bulunan heykelin burnunun kırık ve kralın çenesine yerleştirilen taklit sakalın kayıp olduğunu belirtti.

Ramses’in, Mısır’ı M.Ö. 1279′dan M.Ö. 1213′e dek yönettiği tahmin ediliyor. II. Ramses, aralarında ünlü Abu Simbel Tapınağı’nın da bulunduğu birçok saray ve tapınak inşa ettirmişti.

Kaynak: http://www.dailystar.com.lb

Yenikapı’da 4 yıldır devam eden Marmaray ve Metro istasyonları kazılarında İstanbul’un tarihini sil baştan yazdıracak yepyeni bulgulara rastlandı. Tarih ve arkeoloji çevrelerinde büyük heyecan yaratan bulgulara göre İstanbul’un tarihi bilinenin aksine 2.700 değil 8.500 yıl öncesine dayanıyor.

Marmaray kapsamında Yenikapı’da yapılan arkeolojik kazılarda bugüne kadar Theodosius Limanı’nda gün yüzüne çıkarılmış 33 gemi, İstanbul’un Bizans Dönemi’nde yapılan en eski suru, Bizans Kilisesi ve binlerce buluntu ortaya çıkarılmıştı. Ancak son yapılan kazılarda hiç hesapta olmayan ve beklenmeyen tarihi bulgulara rastlandı. Theodosius Limanı’nın altındaki katmanda M.Ö. 6.500’lü yıllara ait olduğu tahmin edilen 4 insan iskeleti ile ahşap savunma silahları, ahşap eşyalar ve kano kürekleri bulundu.

Vatan Gazetesi’nden Bülent Günal’ın haberine göre, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü ve Marmaray Kazı Başkanı Dr. İsmail KARAMUT Yenikapı’daki kazı çalışmalarında 4 yıl içinde 58 bin metrekarelik alanın kazıldığını söyledi: “4 yıl içinde çok önemli tarihi bulgulara, eserlere ulaştık. 33 gemi çıkartıldı. Ancak 2 ay önce hiç birimizin tahmin etmediği bulgularla karşılaştık. Deniz seviyesinin 6 metre aşağısında, Theodosius Limanı katmanı altında 4 insan iskeleti bulundu. Bu iskeletler M.Ö. 6000-6500 yıllarına ait. Bu müthiş bir keşif. Çünkü İstanbul’un tarihinin sil baştan yazılmasını gerektirecek bir durumla karşı karşıyayız! İstanbul’un çevrelerinde Neolitik döneme ait bulgulara rastlanılmıştı ancak tarihi yarımada da ilk kez böyle bulguları çıkardık. Kazılarda ahşap eşyalar, savunma silahları da bulduk. Kazı yaptığımız bölge, Likhos deresinin Marmara Denizi’yle buluştuğu nokta. Belli ki bundan 8-8.500 yıl önce o bölgede bir köy vardı ve o köylüler hayvancılık ve tarımla uğraşıyordu.”

Marmaray kazılarıyla birlikte bulunan heyecan verici köy, İstanbul’un ilk yaşam merkezi miydi? Bu soruya Dr. Karamut, “Evet, olabilir” diyor. Peki Marmaray kazılarındaki son buluntuların Neolotik çağa ait olduğundan nasıl emin oldular? İşte Dr. Karamut’un kanıtları: “İnsanların avcılık ve toplayıcılıktan yerleşik hayata ve tarım toplumuna geçtiği dönemde yani Neolitik Çağ’da kullandığı malzemeleri biliyoruz. Yenikapı’da bulunan malzemeler, özellikle de seramik parçaları, buluntuların Neolitik Çağ’a ait olduğunu gösteriyor. Zaten, Anadolu’daki bu çağa ait olan buluntularla da Marmaray kazılarından çıkan bulguları kıyasladık. Kazı ekibimizde bulunan Neolitik Çağ uzmanı Prof. Dr. Mehmet Özdoğan, Yenikapı’da bulunan seramik parçalarıyla, Çatalhöyük’teki neolitik çağda bulunan seramik parçaları arasında büyük benzerlikler olduğunu tespit etti.”

Kaynak: Hürriyet Gazetesi

Laodikeia.. Büyüdüğüm, olgunlaştığım yer. Sevmeyi, bağlanmayı, paylaşmayı, dostluğu, gülmeyi, ağlamayı, bağırmayı, susmayı, sabrı, heyecanı yaşadığım yer.. Yuvam.. Arkeolojinin aslında çok başka bir aşk olduğunu öğrendiğim yer.

Buluntuları yakından takip ettim, orada olamadığım zaman diliminde. Hepsinde ayrı heyecanlandım. Ama hiç bu kadar orada olmayı istememiştim. İçim cız etti. Öyle bir buluntu çıktı ki Laodikeia’dan tüyler ürperten bir aşk hikayesinin son perdesi gibi; buruk ama sevgi dolu.

Kuzey Nekropolü’nde yapılan kazı çalışmalarında ortaya çıkarılan 2 bin 100 yıllık mezardaki iskeletler birbirlerine sarılmış bir kadın ve bir erkeğe ait.

Pamukkale Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Dekanı ve Kazı Heyeti Başkanı Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK, Anadolu’nun en büyük ve en önemli antik kenti Laodikeia’nın dört tarafını çevirdiği mezarlarda zaman zaman aşk ve nefretin izlerini gördüklerini belirtmiş. Sayın hocam, buluntuyla ilgili de şunları kaydetmiş;

“2 bin 100 yıllık bir mezarda birbirlerine sarılmış durumda erkek ve kadın iskeletleri bulundu. Kadın ve erkek birbirlerini öyle sevmiş ki öbür dünyada da aynı sevgiyi yaşamak için öldüklerinde aynı mezara konulmak istemiş. Bazı mezarlarda da çiftlerin başları farklı yöne gelecek şekilde gömüldüğüne tanık olduk. Bu durum da yaşarken birbirlerini çok seven, ancak zaman zaman kavga eden çiftlerin de aynı mezara gömülmek istediklerini gösteriyor. Bu tür mezarlar aşk ve nefreti anlatıyor.”

100’e Yakın Mezar Açtık

2008 kazı sezonunda 95 mezar açtıklarını kaydeden Şimşek, şunları söyledi:
“Özellikle de kiremit çatma mezarlar, örgü tekne, tuğla çatma ya da kiremit çatma mezarlar, tonozlu mezarlar ve avlulu mezar komplekslerini ortaya çıkardık. Özellikle yaklaşık 2 bin 100 yıllık olduğunu tespit ettiğimiz mezarda karı-kocanın birlikte gömüldüğünü gördük. Ayrı zamanlarda öldüğünü belirlediğimiz çift, vasiyet üzerine birlikte gömülmüş. 2 bin 100 yıllık bu aşkın kalıntılarını bulmak bizi heyecanlandırdı.”

Bölgede ayrıca dönemin sporcularına ait olduğu sanılan mezarlar tespit ettiklerini söyleyen Şimşek, sözlerini şöyle sürdürdü: “Laodikeia çok zengin bir antik kent. Burada özellikle sporcuların olduğunu tahmin ettiğimiz mezarlarda ilginç verilere ulaştık. Sporcuların antrenman faaliyetleri, temizlik malzemeleri ve süslenmeyle ilgili makyaj malzemelerine, takılarına varıncaya kadar o dönemin kültürünü aktaran birçok bilgi ve belgeye ulaştık.
2 bin yıl önce Laodikeia Antik Kenti’nde beyin ameliyatlarının yapıldığını ve bu beyin ameliyatları sonunda hastaların iyileştiğini, yaşadığını da antropologlar bizlere aktardı.

Biliyoruz ki antik dönemde, burada tıp çok önemliydi. Laodikeia’da bir Tıp Fakültesi vardı. Burada yetişen doktorlar, değişik yerlerde hizmetler veriyorlardı. Bu bilgileri destekleyen verilere de ulaştık.”

Milliyet Gazetesi’nden yararlanılmıştır.

İlgili konular;
http://parkeoloji.com/?p=22

http://parkeoloji.com/?p=302