Bir tuhaf oldu seçtiklerimiz geçtiklerinde koltuklarına. Bir zamanlar omzumuz varken, şimdi dosyalar sıkıştırıyorlar koltuk altlarına ve üzerinde yüzmek istiyorlar koltuklarıyla, oynamak istiyorlar medeniyetimizin başyapıtlarıyla.

Bir kalp bir taşa nasıl bu kadar yakınlaşır, bir yakınlaşma yıkılmakta olan geçmişimize nasıl bu denli ağır ve adice duygular taşır. Şaşırdıklarının farkında olup aşırdıklarıyla övünen ve “sabrın taş işçilerine” ihanet eden bu kalpsizleri durduramayan kimliğimiz, çok yakında hesap soracak bizden. Ellerimiz ki yine başlarımızın arasındayken.

Bugün ne yazık ki barajlar altında kalsın diye antik kentlerimiz hummalı çalışmalar yapılıyor kapalı kapılar ardında. Ardına kadar kapalı olsa ne fayda, ellerini ceplerine sokamıyorlar, fazlasıyla doldurdular galiba. Barajlar kurulurken öykümüzü yazdığımız hatıralara, garajlar fark ediliyor içi baraj imzası dolu son model arabalarla. Ve sular üstünden geçiyor kapatmak için anılarımızı fotoğraf ve kitap dolusu külliyatlara. İstemiyorlar ayakta kalsın ve dokunalım kendimize birazcık daha. İstemiyorlar apartman dairelerinde oturma samimiyetini yoksa villasız bir araba nasıl anlam katabilir zengin sofrasına..!

Bugün ne yazık ki bir kez daha anlıyorum..!

Türkiye denilen bu kırmızı kuşaklı bakire; o kadar alımlı, o kadar el değmemiş ki, bu zamana kadar yediği içtiği ayrı gitmeyen insanoğlu bunu anladı ve bu oyuncak üzerinde köşe kapmaca oynamaya başladı. Her köşe bir kapmaca için müsaitti; her kapmacanın değeri o köşede ne kadar para izi olduğuyla ilintiliydi. Yaralanmaları göze almayacak körler bestelemeye başladı şarkımızı. Talan ederek binlerce yıldır aynı ürünü veren bahçelerimizi tüm dünyaya göstermeye başladılar farkımızı.

Bugün ne yazık ki bir kez daha ağlıyorum..!

Antik dertlerimiz olarak değişecek antik kentlerimizin adı. Tadı damağımızda kalacak kavuşmuşken ışığına Allianoi’nin. “Hadi bakmaya gidelim” diyemeyeceğiz Helen kokulu ve arkeolog nezaketi dokunmuş kadının saçındaki geçmişimize. Ellerinde oltalar göreceğiz adamların, balıklar yensin diye kırmızı şarabın yanında keyif niyetine. Oysa ölümsüz olacaktı hayat! Eğer dokunmasaydınız meze yaptığınız emeklerimize…

Bugün ne yazık ki bir kez daha yanılıyorum..!

Sadece bulmacalarda kalacağına inanmıyordum “mozaik” kelimesinin. Önümde koskoca Zeugma. Ve arkamda çözmeyi sonralara bıraktığım mozaik bulmaca. Çünkü daha haz veriyor kaybolmak, çözmek için benliğimi tarihin kollarında. Çünkü daha iyi anlıyorum “Ölü İskender”i… Konuşma imkânı olsa, bu topraklara adım atmazdı bir daha. Hem, onu sular altına gömenler teğet geçsin diye bu coğrafyayı, tahsis ederlerdi altına uçağını… Paralarıyla…

Bugün ne yazık ki bir kez daha yalvarıyorum..!

İnsanın, sahibi olduğu bir şeyi çalmasınlar diye yalvarması ne saçma. Nasıl bir açmaz içindeyiz ki kaçınılmaz oluyor yerine bir daha getiremeyeceğimiz Hasankeyf denilen büyük hatırayı gömerek sonsuzluğa. Elimize ne geçiyor elimizdekini bile bile kaybederek ve alışma duygusunu yaratarak O’nsuzluğa. Herkes dayanabilir ki dayanmıştır insanlık tarihinden beri susuzluğa. Ama Hasankeyf dayanamaz bu ihanete asla…

İstiyorum ki,

Allianoi pusular altında kalmasın, bu sular altında kalmasın Hasankeyf keyfe keder zihinlerin isteklerine göre. Usul usul su almasın gemisi Zeugma’nın. En iyisi dönsün tüm kaptanlar evine, nasıl olsa bulurlar üç tarafı denizlerle çevrili ülkemde kendilerine göre bir bahane. Biz bin yıllardır elimizde var olanla yeşerdik, ne şerdik ne de şerefsiz yıkacak kadar kendi ellerimizle mirasımızı. Biz içimizde yaşayıp sızımızı, arızamızı gözyaşlarımızla çözüp hallettik. Biz sulayarak aynı gözyaşlarıyla bu toprakları, kimseler koparmasın diye dört tarafa kök saldık. Kaybetmek istemiyoruz miras davamızı. Ne olur sökmeyin bizi dibimizden, dökmeyin barajlarınızı evlerimizin üzerine.
Bizi öldürmeyin..!

Bugün ne yazık ki bir kez daha utanıyorum..!
Doğru olan yazdıklarımın hiçbir okumada merhem değeri kazanmayacağına…

ÜMİT KEMAL PARLAK

(ÜKP)

1. Fotoğraf; Niko Guido

Niko Guido ile ilgili Parkeoloji’de önceden yer alan yazı.

2. Fotoğraf, Hasankeyf.

3. Fotoğraf, Allianoi simgesi Nymphe heykeli.

4. Fotoğraf, Zeugma’nın ünlü mozaiği, Menad.

Mumyalamanın ölümden sonra bedeni koruma düşüncesinin bir ürünü olduğunu belirten Aksaray Müze Müdür Vekili Fahri Ayçin, “Anadolu’da da İlhanlı Devleti’nin önde gelenleri ve yakınları mumyalanırken, Kapadokya Bölgesi’ndeki Aksaray’da da özellikle Bizans döneminde mumyalama yapılmıştır” dedi.

Aksaray’da son 15 yılda çok sayıda mumya çıkarılmış, polis ve jandarmanın bölgede yaptığı başarılı istihbarat çalışması sonucunda yurt dışına çıkarılamadan ele geçirilmişler. Aksaray’da çıkartılan mumyalar içinde çocuk, kadın, erkek ve kedi mumyaları yer alıyor. Aksaray Müzesi‘nde ikisi kedi olmak üzere toplam 14 mumya sergileniyor. Bunun dışında 4 bebek mumyası ile Sarı Rahibe Mumyası Niğde Müzesi‘nde sergilenmekte.

Aksaray’daki mumyalar, mumyalama tekniği açısından Mısır’dakilerden farklı. Kapadokya’da bulunan mumyalar Mısır’daki gibi bezle sarma tekniğiyle yapılmamış, bölgede üretilen, cesedi uzun yıllar koruyabilecek özellikteki bir sıvıyla kaplanmış. Aslında Sn. Ayçin’in de dediği gibi bu örneklere bakarak mumyalama tekniğinin Anadolu’da oldukça gelişmiş olduğunu anlıyoruz. Çünkü bozulmadan günümüze kadar gelebilmişler.

Kaynak

Denizli’deki Laodikeia Antik Kenti’nde süren kazı çalışmalarında Roma İmparatoru Augustus’un heykelinin başı bulundu. Laodikeia Kazı Heyeti Başkanı Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK, Roma’nın en büyük ve en güçlü imparatoru Augustus’un heykel başının, şimdiye kadar bulunan ve çeşitli müzelerde sergilenen imparator Augustus başları arasında en iyisi ve değerlisi olduğunu söyledi.

Pamukkale Üniversitesi Fen- Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü tarafından 7 yıldır kazı ve restorasyon çalışması sürdürülen Laodikeia Antik Kenti’nde, Augustus’un (imp.y. M.Ö. 27- M.S. 14), heykel başı bulundu. Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK başkanlığında, 6 ayrı bölgede kazı ve restorasyon çalışmalarını sürdüren 250 kişi, Augustus heykelinin gövdesini aramaya başladı.

Laodikeia Kazı Heyeti Başkanı Prof. Dr. Celal ŞİMŞEK, Roma’nın en önemli imparatorlarından Augustus’un heykel başının kazı çalışmaları süren tuvalet yapısı içinde bulunduğunu söyleyerek, “İmparator Augustus, Roma Cumhuriyet Dönemi’ni sona erdiren ve imparatorluğu başlatan ilk Roma imparatorudur. Augustus imparatorluğu süresince Anadolu’ya çok önem vermiş, bir çok imar faaliyeti yapmıştır. Roma’nın gelmiş geçmiş en güçlü tanrı imparatorudur. Laodikeia’da ele geçen imparator Augustus heykeline ait baş, işçilik yönünden en kaliteli olanıdır. Bu da Laodikeia’nın sanatta, kültürde, zenginlikte ne kadar ileriye gittiğini gösteren güzel bir örnektir. Bizim bulduğumuz İmparator Augustus başı, şimdiye kadar dünya müzelerinde sergilenen Augustus başları arasında en iyi olanı” dedi.

Haberle ilgili videoyu buradan izleyebilirsiniz.

Kaynak

Kaynak

Laodikeia’da Augustus’un heykel başının bulunduğu anı gözlerimi kapayıp, hissedebiliyorum. Derin bir sessizlikle birlikte gülen, parlayan gözler; profesöründen işçisine kadar..

Kültür varlıklarının korunmasında, yetki karmaşası yaratan bakanlığın yetki ve sorumluluklarını DSİ’ye devreden ilke kararı Danıştay tarafından iptal edildi.

Kültür ve Turizm Bakanlığı, Anıtlar Yüksek Kurulu’nun 27.11.2006 tarihinde, projelendirilen veya halen inşa edilmekte olan barajların altında kalacak kültür varlıklarını 717 sayılı ilke kararının 2. ve 3. maddelerindeki, yetki ve sorumluluğu, Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan alıp DSİ Genel Müdürlüğü’nün insiyatifine bırakan kararı, 26.11.2008 tarihinde Danıştay 6. Dairesi’nin 2008 / 8268 sayılı kararla, oybirliği ile iptal edildiği açıklandı. 

Bu kararla birlikte, Allianoi ve Hasankeyf başta olmak üzere baraj tehdidi altında olan pek çok ören yeri, derin bir nefes aldı. Çünkü kültür ve tabiat varlıklarını korumak, gelecek nesillere bırakmakla yükümlü olan ve bu amaçla kurulan bölge kurullarının elini kolunu bağlayan bu ilke kararı yüzünden benzeri ören yerleri aleyhine, son dönemlerde pek çok karar alındı. Hatta kurulların özgür iradesine ipotek koyanlar yeni bir düzenleme ile bu kurullar için ‘sözde bilimsel komisyonlar’ kurdurtarak bölge kurlarına kültür varlıklarının aleyhine karar alınması sağlanıyordu.

Devamı için tıklayınız.

Hasankeyf ile ilgili önceki haberlerim için buraya, Allianoi ile ilgili haberlerim için buraya tıklayabilirsiniz.

Osmaniye il merkezinin 12 km kuzeyinde, Ceyhan nehrinin kuzeyden batıya doğru çizdiği geniş kavis içinde bulunan Hierapolis Kastabala antik kentinin yayılım alanı içine özel girişimciler bir çimento fabrikası yapmayı planlamaktadırlar. Bu fabrikanın yapılmasıyla, Anadolu kültür mirasının en güzel eserlerinden biri olan antik kent, Ceyhan nehri havzasında yaşam bulan yabanıl hayat ve doğa, tarım ve kırsal yaşam çimento fabrikası yapımı ile geri dönülemez bir şekilde zarar görecektir.

Hierapolis Kastabala antik kenti tüm insanlığın kültür mirasıdır. Bu mirasa hep birlikte sahip çıkalım diyorsanız buyurun.

110 yıl önce kaybolan Kleopatra yazıtı Karabük’ün Eskipazar ilçesindeki Hadrianoupolis kentinde ki bu kent, Geç Roma-Erken Bizans dönemi Anadolu’sunda, İç Anadolu ’yu Batı Karadeniz ’e bağlayan noktada parlak bir kentti, bulundu.

Kazı başkanı Doç. Dr. Ergün Laflı, Bahçepınar Mahallesi, Vakıf Sokak 65 numaralı evin önünde, yol düzenleme çalışmaları sırasında M.Ö. 3-2. yüzyıllara ait, eski Yunan dilinde 9 satır olarak kazınmış bir yazıt bulduklarını, yazıtta ‘Kleopatra’dan bahsedildiğini açıkladı. Bu yazıttan ilk söz edense, 1800 ’lü yılların sonunda Fransız gezgin G. Mendel olmuştu. Daha sonra sır olan yazıt, 110 yıl sonra bu yıl yeniden gün ışığına çıktı.

Dokuz Eylül Üniversitesi öğretim üyesi Laflı, “Yaklaşık 110 yıldır kayıp bu yazıtın tekrar keşfedilmesi bilim dünyası için heyecan verici bir olaydır” dedi.

Antik çağda Batı Karadeniz’in en büyük kentlerinden biri olan Hadrianoupolis, 2005 yılından beri kazılıyor. M.Ö. 6. yüzyılda nüfusu 30 bine kadar çıkan kentte bugüne kadar hamam, tiyatro, kilise gibi kamu yapıları ve o dönem insanının günlük yaşamını geçirdiği konut mimarisi örneklerine rastlandı. 1. derece arkeolojik sit alanı olan bölge mozaikleriyle de ünlü.

Kaynak: Radikal

İzmir’in Selçuk ilçesinde bulunan Efes Antik Kentinde bu sezon yapılan kazılarda bir mezar evi bulundu. Arkeologlar, beş mezar içinde farklı zamanlarda gömülmüş 55 iskelete ulaşırken, yaklaşık 1700 yıllık son derece ince işçiliğe sahip 18 parça altın takıyı da gün yüzüne çıkarmayı başardı.

Sona eren kazı sezonu hakkında değerlendirmelerde bulunan Avusturya Kazı Heyeti Başkan Yardımcısı Dr. Sabine Ladstaetter, bu sezon için sona eren Efes kazılarında önemli bulgulara ulaştıklarını, mezar evinde buldukları nadide takıların ise kendileri için sürpriz olduğunu söyledi.

Nekropolde bu yıl duvar resimleri ve mozaiklerle süslenmiş bir mezar evi bulduklarını anlatan Ladstatter, içinde 5 mezar ve farklı zamanlarda gömülmüş 55 iskeletin bulunduğu mezarda, altın ipliklerin kullanıldığı ipek kumaşlar ve 18 parça altın takıya ulaştıklarını kaydetti. Ladstaetter, ”Bulunan eserlerin kaliteli bir işçilikle yapılmış olması, mezarların Efes’in yüksek tabakalarından gelen insanlara ait olduğuna şüphe bırakmamaktadır” diye konuştu.

Yüzükler, tokalar, kolye uçları arasında özellikle onyx taşı üzerine mercek yardımıyla tüm hatları görülebilecek derecede ince işçilikle Artemis heykelinin işlendiği bir yüzüğün dikkati çektiğini ifade eden Ladstatter, ”Bulduğumuz parçalar, dönemin işçiliğinin ne kadar üst düzeyde olduğunu ortaya koyan önemli parçalar” dedi.

”Çok başarılı bir sezon geçirdik” diyen Ladstaetter, özellikle nekropol ve bu yıl başlayan Çukuriçihöyük kazılarında son derece önemli bulgulara ulaştıklarını söyledi.
Çukuriçihöyük kazılarının erken bronz çağına ve Ege neolitik dönemine ait önemli ipuçları sunduğunu ifade eden Ladstaetter, ortaya çıkan ev ve ocakta balık ve deniz kabuğu ürünlerinin çok olmasının, burasının M.Ö. 3. bin yılda deniz kıyısında olduğunu da ortaya koyduğunu kaydetti.

Mezarevinde bulunan takılar, incelemelerin ardından Efes Müzesinde sergilenecek.

Kaynak: http://www.cumhuriyet.com.tr/?im=yhs&hn=9940&kn=12

İstanbul’un tarih öncesi çağlarını araştırmak için oluşturulan bilim heyeti, önemli bilgilere ulaştı. Küçükçekmece’deki Yarımburgaz Mağarası’ndan yola çıkan heyet, “İstanbul’un Avrupa’da ilk tarım yapılan yerlerinden biri olduğunu” kanıtlayan 10-15 bin yıl öncesine ait taş aletler buldu.

Bilim adamları, 2700 yıllık “Bathonea” antik kentini de keşfetti. Antik kaynaklarda söz edildiği halde yeri bugüne kadar tespit edilememiş antik kentin deniz feneri sualtında bulundu. Uluslararası National Geographic dergisi, Türkiye’ye geniş bir ekiple gelerek o dönemi anlatan canlandırmalarla çekimler yaptı.

Kocaeli Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Öğretim Üyesi ve Proje Başkanı Yrd. Doç. Dr. Şengül Aydıngün’ün 2007′de başlattığı İstanbul Tarih Öncesi Araştırmaları (İTA) projesinde, son yılların en büyük arkeolojik keşiflerinden biri yapıldı.
Çalışmalara, Bristol Üniversitesi’nden Prof. Dr. Volker Heyd’in yanı sıra Doğu Akdeniz Üniversitesi, Yıldız Teknik Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi’nden de bilim adamları katıldı.

Yaz boyunca Yarımburgaz Mağarası’ndan yola çıkan bilim ekibi, ilk insanların yerleşim yeri olduğu düşünülen göl çevresinde “side scan sonar” ve “jeoradar”larla inceleme yaptı. İstanbul çevresinin aralıksız yaşama sahne olduğuna dair kanıtlar ele geçerken, taş aletler Avrupa’ya tarımın Anadolu’dan gittiğini gösterdi.

Su altında çalışmalar yapan bilim insanları, 2.5 km. uzunluğunda, 1.5 metre yüksekliğindeki surlarla çevrili yerleşim yerinin Bathonea kenti olduğunu belirledi. Denize uzanan 60 metrelik mendirek ve antik fener, Bathonea’nın önemli bir liman kenti olduğunu ortaya koydu. Bathonea’nın M.Ö. 7. Yy.da kurulan Byzantion ile çağdaş olabileceği sanılıyor.

Kaynak; Milliyet Gazetesi 08.10.2008

Stonehenge’in radyo karbon yöntemiyle yapılan tarihleme işlemi sonucu, buranın inşaatına başlangıç tarihinin önceden sanılanın 300 yıl sonrası olduğu anlaşıldı. Bilim adamları, daha önce, bu tarihi yapının ilk dairesinin taşlarının M.Ö. 2600-2400 yılları arasında dikilmeye başladığını düşünüyorlardı.

Stonehenge’deki kazıları yürüten İngiliz arkeologlar Tim Darvill ve Geoff Wainwright buranın aynı zamanda bir şifa merkezi olarak kullanıldığını düşündürecek önemli kanıtlar buldu. Stonehenge’in bir “Neolitik Şifa Merkezi” olduğunu ve hastalar ile yaralıların mavi taşların gücüyle iyileşmek amacıyla çok uzaklardan geldiğini düşünen Darvill ve Wainwright, Stonehenge yakınlarındaki mezarlarda, fiziki yara ve hastalıkları bulunan ceset kalıntıları teşhis ettiklerini belirttiler.

Arkeologları yüzyıllardır hayrete düşüren, atalara tapınmak için bir tapınak veya gündönümüne işaret eden bir takvim olarak inşa edildiği düşünülen bu tarihi yapıda yürütülen mineral analizleri de, orijinal dairenin “mavi taşlarının” 240 kilometre ötedeki Güney Galler’in Preseli bölgesinden getirildiğini ortaya çıkardı.

İngiliz bilim adamları, tarihi yapıya 5-6 kilometre uzaklıkta ortaya çıkarılan ve “Amesbury Okçusu’nun Mezarı” adı verilen yapıda ortaya çıkarılan bulguların ilginçliğine işaret ederek, mezardaki ölü ve buraya bırakılan eşya üzerinde yapılan incelemeler sonucu, bu kişinin Avrupa Alpleri’nden gelen, varlıklı ve güçlü, aynı zamanda metal işlemeyi bilen biri olduğunun anlaşıldığını belirttiler.

Bu ölü üzerinde yapılan analizlerde, Amesbury Okçusu’nun her iki dizinden de sakat olduğu ve önemli bir diş sorunu olduğunun anlaşılması, Darvill ve Wainwright’ı, Okçu’nun Stonehenge’e uzaklardan iyileşmek için geldiğine inandırdı.

Kaynak: ntvmsnbc.com

Stonehenge ile ilgili diğer haber, http://parkeoloji.com/?p=28

Yenikapı’da 4 yıldır devam eden Marmaray ve Metro istasyonları kazılarında İstanbul’un tarihini sil baştan yazdıracak yepyeni bulgulara rastlandı. Tarih ve arkeoloji çevrelerinde büyük heyecan yaratan bulgulara göre İstanbul’un tarihi bilinenin aksine 2.700 değil 8.500 yıl öncesine dayanıyor.

Marmaray kapsamında Yenikapı’da yapılan arkeolojik kazılarda bugüne kadar Theodosius Limanı’nda gün yüzüne çıkarılmış 33 gemi, İstanbul’un Bizans Dönemi’nde yapılan en eski suru, Bizans Kilisesi ve binlerce buluntu ortaya çıkarılmıştı. Ancak son yapılan kazılarda hiç hesapta olmayan ve beklenmeyen tarihi bulgulara rastlandı. Theodosius Limanı’nın altındaki katmanda M.Ö. 6.500’lü yıllara ait olduğu tahmin edilen 4 insan iskeleti ile ahşap savunma silahları, ahşap eşyalar ve kano kürekleri bulundu.

Vatan Gazetesi’nden Bülent Günal’ın haberine göre, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürü ve Marmaray Kazı Başkanı Dr. İsmail KARAMUT Yenikapı’daki kazı çalışmalarında 4 yıl içinde 58 bin metrekarelik alanın kazıldığını söyledi: “4 yıl içinde çok önemli tarihi bulgulara, eserlere ulaştık. 33 gemi çıkartıldı. Ancak 2 ay önce hiç birimizin tahmin etmediği bulgularla karşılaştık. Deniz seviyesinin 6 metre aşağısında, Theodosius Limanı katmanı altında 4 insan iskeleti bulundu. Bu iskeletler M.Ö. 6000-6500 yıllarına ait. Bu müthiş bir keşif. Çünkü İstanbul’un tarihinin sil baştan yazılmasını gerektirecek bir durumla karşı karşıyayız! İstanbul’un çevrelerinde Neolitik döneme ait bulgulara rastlanılmıştı ancak tarihi yarımada da ilk kez böyle bulguları çıkardık. Kazılarda ahşap eşyalar, savunma silahları da bulduk. Kazı yaptığımız bölge, Likhos deresinin Marmara Denizi’yle buluştuğu nokta. Belli ki bundan 8-8.500 yıl önce o bölgede bir köy vardı ve o köylüler hayvancılık ve tarımla uğraşıyordu.”

Marmaray kazılarıyla birlikte bulunan heyecan verici köy, İstanbul’un ilk yaşam merkezi miydi? Bu soruya Dr. Karamut, “Evet, olabilir” diyor. Peki Marmaray kazılarındaki son buluntuların Neolotik çağa ait olduğundan nasıl emin oldular? İşte Dr. Karamut’un kanıtları: “İnsanların avcılık ve toplayıcılıktan yerleşik hayata ve tarım toplumuna geçtiği dönemde yani Neolitik Çağ’da kullandığı malzemeleri biliyoruz. Yenikapı’da bulunan malzemeler, özellikle de seramik parçaları, buluntuların Neolitik Çağ’a ait olduğunu gösteriyor. Zaten, Anadolu’daki bu çağa ait olan buluntularla da Marmaray kazılarından çıkan bulguları kıyasladık. Kazı ekibimizde bulunan Neolitik Çağ uzmanı Prof. Dr. Mehmet Özdoğan, Yenikapı’da bulunan seramik parçalarıyla, Çatalhöyük’teki neolitik çağda bulunan seramik parçaları arasında büyük benzerlikler olduğunu tespit etti.”

Kaynak: Hürriyet Gazetesi